Wednesday, November 08, 2006

Hallooo iedereen!!

Omdat de grote rush van voorbereiding voor Wasedafestival gedaan is, heb ik voor de verandering al mijn huiswerk voor morgen netjes gemaakt!!
Morgen kijk ik niet echt uit naar de les. Op donderdagvoormiddag hebben we een leerkracht die heel de tijd van de ene voet op de andere heen en weer wipt, heel het anderhalf uur lang, ik word er kregelig van. Gelukkig is dat alleen donderdag.
Voor de rest zitten jullie natuurlijk allemaal te wachten op een verslag van het voorbije weekend, wat ik jullie dan ook niet zal onthouden!
De donderdag was het verzamelen geblazen in een sportcenter, waar we van 12 tot 18 uur geoefend hebben per groep en dan een soort generale repetitie hebben gedaan. (met kostuum al aan en al...) Daarna samen gaan eten (shabushabu), vlees dat je in een soort soep bakt. Het was 'all you can eat' maar redelijk pikant, zodat ik er niet zoveel van heb (kunnen) (geg)eten. Het was wel gezellig.
Vrijdag was tap de enige groep die nog een extra repetitie had ingelast, maar die dag was ik zo verkouden, dat ik besloten had niet te gaan. In de namiddag, toen ik aan het slapen was, kreeg ik telefoon dat er een pas veranderd was en of ik toch niet af kon komen. Ik heb me dan maar uit bed gesleept en ben naar de studio waar we oefenden geweest, maar tap heb ik niet gedaan. 'k had dan toch de pas al eens gezien, zeker? Eigenlijk snap ik nog altijd niet waarom ik per se toen moest afkomen. Enfin, daar anderhalf uur op de grond gezeten, half kijkend, half slapend en dan terug in bed. Niet veel uitgestoken die dag.
Zaterdag en zondag besloot ik dan maar dat ik niet ziek ging zijn die twee dagen. Zaterdag om half twaalf 's middags opgetreden. Die dag was het publiek nogal tam, maar het optreden zelf was wel ok. In de namiddag nog wat stalletjes bezocht waar men vanalle eten en drinken verkocht, maar de drukte was ongelooflijk... Ben nog een voorstelling van een soort japanse dans gaan zien, ben even in de WIF-kamer geweest waar allerlei spelletjes te doen waren geweest, maar tegen een uur of zes had ik er genoeg van. Was dan ook heel vermoeiend, en was nog verkouden, dus wijselijk besloten naar huis te gaan.
Een deugddoende douche en mijn bed in!
Zondag om 12u verzameld en een boodschap geschreven op het bord dat we aan onze tapleraar (zelf een student hoor) Techan zouden geven... Om 13u30 opgetreden en daarna weer naar spelletjeskamer en zo geweest, met de mensen van WIF een leuke namiddag doorgebracht... daarna de parade, alle mensen die hadden opgetreden gingen in kostuum gezamelijk de campus rond in een grote stoet. Er werden flashy lichtgevende armbandjes uitgedeeld en die lichtten op terwijl het donkerder werd. Daarna de eindceremonie, waar een aangedane projectleider een speech gaf en daarna door iedereen het lied van Waseda unief werd gezongen (dat ik nog niet ken, maar dringend moet leren!) Op dat moment had ik toch een gevoel dat ik ook een 'Wasedian' was. Zo'n eenheidsgevoel is er toch niet op de Belgische unieven he...
Daarna met iedereen van WIF (Waseda International Festival) naar nomikai (drinkfeest), waar een korte bedanking voor elke leider van elke groep werd uitgesproken en zo, een klein geschenkje, je weet wel.... Er zijn zelfs wat traantjes gevloeid! Het was dan ook wel een intense ervaring he... ik moest spontaan denken aan het schooltoneel op ons school (ik heb er nooit aan meegedaan, maar herinner me wel dat zussie Leen het een weekje moeilijk had om af te kicken) Wel, zo voel ik me ook op dit moment... ben aan het afkicken...
De nomikai was tof en de tweede nomikai ook :) daarna was mijn geld op en ben ik dus niet meer meegeweest naar karaoke met de die-hards. Maar best misschien, anders had ik 'moeten' brossen, en dat heb ik nu niet gedaan! flink toch he, die Tine!
Ik heb het gevoel alsof ik nu echt veel kennissen heb, maar het is moeilijk om echte vrienden te maken, denk ik. Nu het festival gedaan is, zie ik ze soms toevallig op de campus, maar een reden om samen dingen te doen, is er niet meer. Wel jammer... Natuurlijk hangt dit ook een groot stuk af van mezelf, dat weet ik wel, maar nu wordt illumination project drukker...weer andere, nieuwe mensen... enfin, we zien wel
Toen ik maandag aankwam op de campus, waren alle sporen bijna weggeveegd. Het is ongelooflijk te denken dat je er de dag ervoor op de koppen kon lopen en alle plaats werd ingenomen door podia en eet- en drinkstalletjes. Wat een organisatie en opkuis moet dat geweest zijn!
Als ik tegenwoordig trouwens 1 woord associeer met de campus is het wel: stank... Hoe dat komt? Ik weet niet hoe ze in godsnaam op het idee zijn gekomen de lanen te begrenzen met bomen die in de herfst stinkende bolvormige vruchten afwerpen die dan worden platgetrapt onder de vele studentenschoenen. Stinken dat dat doet! bah :) Goeiemorgen, denk je dan!
Dat volledig terzijde :) wat denken jullie van nog wat foto's van de tapgroep in actie!






























Sonyon als Chineesje








Ik als roodkapje en Chie als lieveheersbeestje





















Kei als zineugerin









Techan als pinguin en Ii als piraat













5 Comments:

At 2:54 PM, Blogger Leen said...

Kom er maar snel weer bovenop, fysiek en qua slaapgehalte - dat van die vrienden loopt dan wel los, actief en onbevreesd als je bent... dikke kus, zussie xxx

 
At 3:44 AM, Blogger kyarorain said...

Wauw die roodkapje-outfit staat u goed :)
Het lijkt me echt fijn om zo intens betrokken te worden in het studentenleven, clubs enzo. Hier in gaidai zijn er wel clubs, maar we krijgen geen enkele info over hoe wat waar en wanneer, en veel tijd om bij clubs te gaan is er ook niet... Spijtig want het is een leuke manier om Japanners te leren kennen! Het is in elk geval leuk uw verhalen daar in het (verre?) Tokio te volgen.
Tot met kerst zeker??
Ik kijk er al naar uit!

 
At 5:50 AM, Blogger Annabellesan said...

ik ben blij dat je mijn geurallergie betrapt hebt... (You know what I mean?)

 
At 7:56 AM, Blogger Yoris said...

Geen stinkende bomen hier in Matsumoto, enkel (voor het moment kale) bomen en prachtige bergen :P

 
At 4:12 PM, Blogger Leen said...

Dag meisje, hoe gaat het met je? Ik kijk al uit naar de sokken! Hou van je,

Leen xxx

 

Post a Comment

<< Home