Hallo iedereen,

De laatste paar dagen niet gepost, dus hoog tijd voor een update. Ik zal wel al een paar dingen vergeten zijn, maar kom.
Ik heb stilaan het gevoel dat ik geïnstalleerd raak. De belangrijkste formaliteiten zijn achter de rug en binnen een week krijg ik mijn belangrijkste document, de 'Alien registration card' in bezit, waarmee ik dan enkel nog een postal savings account moet openen.
Vandaag voor de tweede keer met de fiets naar school. Ik heb wel bijna een blinde mevrouw van haar sokken gereden... Gelukkig had ik goede remmen, zodat we er beiden met de schrik vanaf kwamen :) Het weer deze morgen was echt zonnig, zodat ik een topje aangedaan had, maar tegen dat ik van de inschrijvingen buitenkwam, rond half twaalf, was de lucht betrokken.
Ik ben me gaan inschrijven in het International Community Center (ICC) voor een 'language exchange'. Dat betekent dat het centrum bemiddelt en je koppelt aan iemand die jouw taal (in mijn geval is Engels meer waarschijnlijk) wil leren. Ik heb daar de Chinese Rui leren kennen, die ook zo'n formulier aan het invullen was. Ik heb haar mijn telefoonnummer gegeven, maar heb het hare niet, dus de bal ligt in haar kamp. Ze is 18 en haar eerste jaar op Waseda. Het leek alsof ze ook nog niet zoveel vrienden had. Nu ja, zelfs al komt er niks van, tis nooit verloren he.
Ben samen met Rui teruggewandeld naar het 'Center for International Education', het gebouw waar alle oriëntaties plaatshadden. Daarna was ik eigenlijk van plan naar huis terug te keren, maar kwam in Susan (Konchan) van mijn kot tegen. Die is graduate student en moest in de namiddag inschrijven.
We zijn dan maar toch met zijn drieën iets gaan eten. Daarna namen we afscheid van Rui. Ik heb daarna gewacht tot Susan zich had ingeschreven en daarna hebben we de tijd proberen doden tot 17u30. Dan zouden ze in het ICC de film 'Tokyo Story' (van regisseur Yasujiro Ozu) vertonen, met daarna een korte bespreking door een of andere professor, met kans tot vragen stellen. Enfin, tot die tijd zijn we al naar het ICC gegaan, waar zo een wand is met tien verschillende grote plasmaschermen in de muur ingebouwd (gesponsord door Samsung), met op elk een verschillende post uit heel de wereld: China, Arabische zender, Duitse zender, een Japanse en een Amerikaanse (CNN). In ruil voor je studentenkaart kan je een koptelefoon krijgen en in een zetel plaatsnemen. We zijn alletwee in slaap gevallen daar!!! Dat was niet de bedoeling, maja, de avond ervoor hadden we feestje op kot gehad, georganiseerd door de bazin hier (mevrouw Shikata), dus was het weer niet voor 2u dat ik in mijn bed lag... het worden hier lange dagen :)
Enfin, toen we wakker werden, zijn we naar een cafeetje van Waseda geweest en een koffie gedronken om wakker te worden. Ik heb ook een stukje honingcake gegeten. Was echt lekker. We zaten daar op een terras met wat groen in de buurt en ik werd natuurlijk 10 keer gestoken in dat kwartier. De Japanse muggen zijn echt agressief! Ik ga morgen wat lotion of zo kopen om eraan te doen. Op mijn kamer heb ik er geen last van, maar amai, daar dus wel. Krabben maar!
Om half zes stipt begon de film en hij duurde tot 20u. Een paar jaar geleden was die film door filmcritici en filmjournalisten uitverkozen tot beste Japanse film ooit, dus moest wel de moeite zijn he. Was inderdaad mooi. Het is een film die wat voortkabbelt, maar wel ontroerend eigenlijk. Achteraf heb ik zelfs een vraag durven stellen hehe.
Al bij al weer een druk dagje.
Gisteren was het feestje hier op de dorm, zoals ik al vertelde. Mevrouw Shikata had alles goed in orde gebracht, amai! snoepjes, bier en wijn à volonté. Ze had echt niet op een paar yen gekeken! Als het maar niet bij onze huur wordt opgeteld! :) Zijzelf ging rond 21u weg, maar wij natuurlijk nog blijven plakken. 't Was weer gezellig. Gisteren heb ik voor de rest niet veel gedaan. Ik ben opgestaan met hoofdpijn... Mijn schouders zitten weer vast, denk ik.
Maar daar heb ik ook al een oplossing voor bedacht. Morgen gaan ik en Konchan en de andere meiden van kot die meewillen, naar LaQua (naam van koopcentrum in Tokyo Dome City) Spa, een onsen waar je ook massage kan krijgen. Zal weer leuk worden!
Neem het mij niet kwalijk dat ik ervan profiteer he, want mooie liedjes duren niet lang. Op 2 oktober is het gedaan met de pret en studeren geblazen. Trouwens, ik heb ook nog mijn studentenjob waar ik aan voort ga werken.
Over mijn studieprogramma: ik moest tenminste 13 periodes van 1u30 elk kiezen, dus elke week 19u30min. Japans. Daar komt nog bij dat ik er 14 heb gekozen, zodat ik eventueel degene die me minst bevalt nog kan laten vallen, wat makkelijker is dan er nog een bij te nemen later. Als ze allemaal interessant zijn, ga ik ze wel allemaal blijven doen, denk ik. 'k Heb er echt al zin in. Vreemd he!
En dan nog enkele foto's van de voorbije dagen die ik jullie niet wil onthouden. Florian doet computerwetenschappen en heeft voor ons allemaal een gedeelde ruimte gemaakt, waar iedereen zijn foto's kan delen. Dit zijn er van zijn hand die ik vandaag gekopieerd heb:
Ik in de Fountain Garden bij Imperial Palace.

Wat ik gegeten heb in een stalletje voor Yasukuni-jinja: negiyaki. mmmmmm (mijne wel zonder mayonaise) :p

Yasukunijinja, het schrijn waar zoveel controverse rond bestaat, omdat Koizumi er elk jaar naartoe gaat. Het is eigenlijk een schrijn ter ere van de gevallen strijders van W.O.II, waarvan er 14 Class A war criminals worden genoemd. Koizumi beweerd er als individu naartoe te gaan, maar kan je je dat als eerste minister wel permitteren?


Een of ander gebouw op de grond van het Keizerlijk Paleis, van alles gescheiden door een slotgracht die het geheel omringt. Ik heb in mijn reisgids gelezen dat tijdens de grote boom, wanneer de grondprijzen de pan uitrezen, het grondgebied evenveel waar zou zijn geweest als de hele staat Californië!

Zicht op gebouwen rond het Keizerlijk Paleis. Ze vormen een ongelooflijk contrast met de rust die de oude gebouwen aan de overkant uitstralen, of hoe oud en nieuw naast elkaar bestaan in Japan: