Oef, de tijd vliegt als je je amuseert. En amuseren dat ik me doe.
btw, dit betekent niet dat ik mijn studie verwaarloos hoor! Ik doe netjes elke dag mijn huiswerk! :p

Ook voor het verslag van de reis naar Hakone, neem ik het blad met het schema op bij de hand... ik weet niet wta het is, maar de weken zitten hier zo vol, dat ik niet meer kan herinneren wat ik twee dagen geleden heb gedaan als ik niks bij de hand heb. De agenda die ik in België nooit bekeek, komt hier goed van pas! OK, hier gaan we dan!

Woensdag 22 november 2006

Om half negen vertrokken met drie bussen met daarin 120 studenten en een stuk of 5 begeleiders. Ik heb die morgen samen met Dimitri en Florian de metro genomen en dat was nog wel grappig. In het spitsuur zijn er wagons die alleen voor vrouwen zijn (om sexual harassment, wat hier een big issue is, te vermijden). Kwam wel goed uit hehe, ik kon dansen in de wagon en de andere twee moesten opeengepropt in de andere wagon rechtstaan, ocharme :))
De busreis was eigenlijk opgevat als een rondreis. We hebben er een dag over gedaan tot aan ons hotel, met been-strek-pauze, lunchpauze en een bezoek aan een mooi park met zich op de Fujisan en nog een stop in Owakudani Valley, waar men vulkanische activiteit kan observeren. Ik betwijfel dus of het in rechte lijn naar Hakone was, maar daar had ik helemaal niks op tegen.
Op de bus leut gehad met Chie en Florian. Dimitri zat in zijn eigen companie, maar daar was natuurlijk maar normaal. Chie en mijn klasgenoten zaten in de andere bus. Tja, erg was dat niet, want ik heb vooral geslapen. Ik zal nooit een ochtenmens worden. De ochtenstond heeft goud in de mond? Dat kan wel, maar ik heb dan vooral slaap in mijn ogen :)

Die dag was het redelijk koud. Was dan ook blij dat ik mijn sjaal en lange zwarte jas bijhad. Dan was het net goed.
Yamanaka-lake in Nagaike-shinsui park: zoals gezegd met een prachtig zicht op de Fuji. Voor ik naar Japan kwam, had ik natuurlijk al foto's etc. gezien van de Fuji, maar in het echt is het toch anders, vind ik. Een berg met eeuwige sneeuw in het echt zien, doet een mens toch iets. Het meer ervoor maakte het idyllische plaatje compleet. Had nog nooit zoiets moois gezien. Naar goede Japanse gewoonte een uitgebreide fotosessie, waarvan hier een selectie:
ik en ons allerbekende Chie :)

ikke!!!
Daarna terug de bus op, geslapen tot aan de volgende stop: lunch en een overzet over een mooi meer om te genieten van het landschap. Er waaide een koude wind en daarom was Dimitri zo vriendelijk om zijn leren vest aan mij te lenen hehe (daar had ik mijn jas op de bus laten liggen, dom genoeg). Hersftiger kan dit herfstlandschap niet zijn, als je t mij vraagt! Een van de ferries was trouwens een soort piratenschip. Ook die ontsnapte dus niet aan een foto!


Owakudani Valley. Het zag eruit als een berg waarop men hier en daar kampvuurtjes had gemaakt. Alleen stonken die kampvuurtjes dan wel naar rotte eieren :) Het waren dan ook geen vuurtjes he, 't was vulkanische rook, jaja! En stinken maar :)
Enfin, de rook terzijde, was het wel een leuke ervaring. De Japanners zouden geen Japanners zijn, als ze daar geen gebruik van maakten he. Ze hebben daar speciale ovens gemaakt waar ze met behulp van de warmte van die rook eieren koken. De eieren worden een uurtje in zo'n oven gelegd, en als resultaat wordt de schaal helemaal zwart en zijn het hardgekookte eieren geworden, wat men omschrijft als 'Kurotamago', ook wel 'Zwart ei'. Hoe origineel hehe. Enfin, voor 500 yen kan je 5 eieren kopen. Waarom wil je daar nu van eten, zou je zeggen. Wel, het wil geweten zijn dat als je 1 ei van daar opeet, je 7 jaar langer leeft. Twee eieren zouden 14 jaar levensverlenging als gevolg hebben. Ik heb er voor de zekerheid maar drie gegeten hehe. Ze smaakten niet anders dan anders, maar t was wel lekker.
Men staat in de rij, koopt de eieren en gaat dan de eieren rond tafels pellen. Die tafels liggen dan ook vol met zwarte eischalen. Wel nog een mooi zicht.
Je kan dus wel begrijpen dat het een speciaal gevoel geeft in de geur van rotte eieren een zwart ei te pellen. Weer een ervaring die ik in België niet vlug zal meemaken :)




Rond 17u terug de bus op en slinger slinger naar Hakone. Daar aangekomen, was het hotel opnieuw een ontdekking. Zoals gewoonlijk met schoolreizen, (zoals ook in Fukuoka het geval was) zijn de hotels altijd super. Met zo'n grote groep krijgen ze een speciaal prijsje, denk ik, waardoor de prijs daalt en de kwaliteit stijgt hehe. Enfin, ginds in kamers van vijf ingedeeld.

Rustig uitgepakt, het welkomstsnoepje gegeten en dan naar het publiek bad om de vermoeidheid eruit te weken. We hadden maar een half uur tot het avondeten, maar langer dan 15 minuten houd ik het toch niet uit in dat heet water, zodat het net gepast was.
Avondmaal in een supergrote kamer, waar iedereen binnenkon. In plaats van tafels zoals wij ze kennen, had iedereen een stoel zonder poten met daarvoor een lage tafel voor. Op de tafel stond dan ook geen Westers eten, maar mooi geschikte Japanse Spijzen. Sashimi, daikon, een stoofpotje, mochi, misosoep. Daarna nog rijst en een ander kommetje dat ik niet heb opengedaan omdat ik al genoeg had en het te druk had met karaoke ondertussen :)) Daarna dessert. Een soort kwarktaart met zoete rode bonen in... dat kon ik natuurlijk weer niet laten liggen :)
Zoals reeds vernoemd, ondertussen karaoke. Ze hadden daar een podium (ik denk dat het eigenlijk een grote evenementenzaal was van het hotel) en daar hadden ze dan een karaoke-TV op gezet. De Westerlingen weer eerst aan het zingen, natuurlijk. En ik als eerste als meisje. Tsss, die Aziatische meiden zijn soms zo passief en verlegen he, ik krijg er iets van!

Daarna opnieuw naar de onsen, maar deze keer naar de buitenonsen. Een eindje te voet, maar wel nog deel van het hotel, was op het dak de buitenonsen. Echt landschap was er niet te zien, maar de baden zelf waren fantastisch. Heb ook in de sauna gezeten en dan zo in fris water gezeten. Amai, koud! maar deed wel deugd.
Na het bad voelde ik me ongelooflijk loom en moe, zodat ik naar de kamer ben gegaan en in bed ben gekropen. Eruitgehaald door Chie, die mij meetroonde naar de kamer waar iedereen zat te praten, nog karaoke zat te zingen etc. Heb de rest van de avond (nacht) uno en dergelijke spelletjes gespeeld met de mensen van mijn klas en nieuwe mensen. Was heel leuk, maar vermoeiend. Op de bus slapen, had niet veel geholpen, precies... Rond 2u30 in bed...
Spijtig genoeg heb ik daar geen foto's van :(

Donderdag 23 november 2006

Om 7u30 opgestaan om naar de ontbijtzaal te gaan. Een groot gedoe op de zevende verdieping met zicht op de prachtige Japanse natuur (en ook wel andere hotels in de buurt :)) Het ontbijt was in buffetvorm, en ze gaan het daar geweten hebben dat wij langs zijn geweest! Ik had reuzenhonger en was niet de enige. :)
Om 8u15 met zijn allen uitgecheckt. Aan de gezichten kon je zien wie lang was opgebleven en wie niet hehe. (ik was geen uitzondering).
De eerste stop op de terugweg was Hakone Open-air Museum. Ik was niet echt in de stemming voor een museum, maar dat is helemaal omgeslagen toen we er binnen waren gegaan. Het is eigenlijk een groot park waar hier en daar kunstwerken in zijn geplaatst. Was echt de moeite! Natuurlijk zaten er weer dingen bij waar geen mens iets van kon maken, maar over het algemeen deed het je echt nadenken (of was het tenminste mooi om naar te kijken :)) En het feit dat je erop mocht liggen, klauteren etc. is misschien ook niet helemaal onbelangrijk geweest...



Lunch was zelf te kopen in een wegrestaurant. Daar wat rondgewandeld. Er stonden felrode esdoorns, het toppunt van wat Japanners 'momiji' noemen. Foto!!!


In de namiddag een bezoek aan Asahi brouwerij. Tijdens de rondleiding in de fabriek (je liep in een brede gang met grote ramen aan weerszijden met zicht op de werkruimtes) mochten er geen foto's getrokken worden, maar zo interessant was het nu ook niet. De rondleiding zelf wel hoor. De gids wees bijvoorbeeld naar een grote tank en zei dat om die te legen je 3000 jaar lang elke dag een biertje zou moeten drinken. Hmmm, dan zou ik beter nog wat eieren gaan eten he.
Na de rondleiding was er een 20 minuten durende all-you-can-drink-sessie. Ik heb maar eentje gedronken (ja, Leuvense studenten, ik weet het eentje is geentje, maar ik was zoooo moe...). Daarna weer in slaap gevallen op de bus, tot we aankwamen op unief.
Met Dimitri en Florian naar huis gesjokt en meteen in bed gedoken. (het was toen rond 19u denk ik) Tot de ochtend geslapen, maar dat was nog niet voldoende.
Ik was al een tijdje moe (mijn actieve levensstijl eist zijn tol) en dit was dan ook de druppel...

Vrijdag 24 november 2006

Vrijdag naar de eerste les geweest, maar tegen de middag echt misselijk van vermoeidheid. De bus naar huis genomen en geslapen tot de avond. 's Avonds voelde ik me weer kiplekker, en ben iets gaan drinken met Yuuchan en Nadia in Hub, de Engelse pub die druk bezocht wordt door Waseda-studenten in Baba. Was heel gezellig en de cocktails lekker :) ('Wine cooler', mijn persoonlijke favoriet, is een echte aanrader!) Daarna nog een (lange) karaoke sessie, ontbijt in McDonalds en naar huis. Ik heb de zon zien opkomen die dag!
Rond 6u terug thuis, tot 11u geslapen en vreemd genoeg heel wakker die dag. Het lichaam is een aardig iets, beste mensen...

Zaterdag 25 november 2006

Zaterdag op het gemakske het huishouden in orde gebracht: naar de supermarkt geweest, nog eens zelf gekookt, een wasje gedaan, huiswerk...

Zondag 26 nobember 2006

Die dag met Annabelle afgesproken in Takadanobaba (ofwel gewoonweg Baba). Daar in een Indiaas restaurant gaan eten, dat net geopend was. Curry natuurlijk, met Indiaas brood, 'nan'. Heeft ons beiden goed gesmaakt. Het was er niet zo gezellig qua inrichting, maar aan een muur hing een grote plasma TV waar heel de tijd Bollywood-liedjes op werden getoond. Voor de mensen die het kennen: helemaal in de stijl van 'Bride and Prejudice'. Tjongejonge... :)
Na een uur een volle maag en een beetje duizelig van de waaiende sluiers en wiegende heupen op het scherm, op naar Starbucks voor een deuggdoende warme koffie. Het kan hier echt koud zijn!! Daar wat getetterd en Cameron, een gast van Canada die ik ken van Wasedasai, tegengekomen en in zijn kielzog naar UniQlo geweest. Op de weg naar daar nog een 100yen-shop binnengesukkeld en wat onnozel gerief gekocht. OOPS :) kacchatta-- (jp):)
UniQlo is een kledingwinkel met echt basic gerief als sous-pulls, vesten, jeans etc. Eenvoudig, maar degelijk. Ik heb er een rode vest en een jeans gekocht. (dank u oma voor de sponsoring, ze is goed besteed!)
De belangrijkste thema's weer besproken, konden Annabelle en ik met een gerust hart afscheid nemen rond de zessen, een goed uur op een zondag, vonden we allebei. Thuis huiswerk gemaakt en gerust. Speech verder vertaald naar het Japans, want die maandag had ik weer vergadering.

De rest schrijf ik op een andere keer, want er is nog veel te veel te vertellen!

Tine