hallo hallo hallo

sinds Fukuoka heeft het leven hier niet stilgestaan, al zou je dat denken als je mijn blog ziet, waar 27 maart als laatste post ondertussen al helemaal outdated is ... vooruit met de geit dus, verdere berichtgeving!!

voor april nog een paar dingen die de moeite waard zijn om te vertellen:

Een paar keer hanami in Ueno Koen, waar de sakura-dori werkelijk majesteitelijk was in de roze overvloed van sakura. Onder de bomen, tussen de inheemse bevolking met ons allegaartje van buitenlanders een leuke hanami-sessie beleefd. ik ben rond 12 uur naar huis gegaan met een warm gevoel van cocktails en goed gezelschap. (er zijn mensen die zeggen dat je de echte pracht van hanami maar kan zien als je een stuk in je kraag hebt, maar nee dank u)
het was grappig om zien hoe wanneer de bloeiperiode begint, zeilen worden uitgespreid en er over de dagen heen meer en meer plakkaatjes verschijnen met reserveringen van die zeilen voor groepsvieringen van het begin van de lente... s avonds was het meeslenteren met de logge massa. Je kon er elke avond op de koppen lopen. In de metrostations en toeristencentra lagen speciale pamfletten met mappen die toonden waar de mooiste sakura-plaatsjes in Tokyo te vinden waren.

Voorts, een badmintonsessie met Chie in het park en een verjaardagsfeestje voor Nao in de keuken van onze dorm. Zijn broer daar ook voor het eerst ontmoet. Het ziet er een toffe kerel uit.
Nao zegt dat ik goed ben geworden in eten maken, terwijl het enige wat verschilt is dat ik er peper en zout op kap haha.

de meesten onder jullie weten natuurlijk wat de voornaamste reden voor mijn schameloze verwaarlozing van dit hoogst interessante dagboek is: van 1 tot 15 april mocht ik mij verheugen op het gezelschap van mijn ouders!! En effectief, zondag 1 april stonden ze in levende lijve voor mij en kon ik ze hartelijk in mijn armen sluiten haha. Sindsdien de armen gebruikt om een stevige pas in te zetten en te wijzen naar alle mooie dingen die we zagen, heerlijk eten (dat was meestal met stokjes, dus heb je -theoretisch (haha)- maar 1 arm nodig) naar onze mond te brengen en ons mama vooral om geld uit haar portemonnee te halen :)))
het was een druk programma. het is natuurlijk al onmogelijk om Tokyo in twee weken rond te reizen en als je dan bedenkt dat er nog 4 dagen Kyoto bijzaten, kan je je voorstellen dat ze heel wat hebben rondgehost!! maar we hebben veel plezier beleefd!! hier gaan we dan...

Zoals bij elke reis, bleef ook deze keer `de vloek van Van Broeck`, -het fenomeen waarbij wanneer Van Broecken op reis gaan er altijd wel iets misloopt- niet uit, maar het was maar een klein vloekje deze keer, en niet eens hun fout! Wegens turbulentie had het eerste vliegtuig dat mijn ouders van Brussel naar Londen moest brengen, vertraging en door de vertraging is hun bagage in Londen achtergebleven terwijl zij van Londen naar Tokyo vlogen. De volgende dag kwam de eerste valies met de volgende vlucht aan, en de dag erna was alles weer compleet.
Ze hadden allebei niet geslapen op de reis naar hier, maar daar gaven ze niet meer om toen ze mijn schattige snoet zagen. *v*

Ik had hen een hotel geboekt in `Ochanomizu Inn`, een hotel op twee stations van mijn kot, zodat we dicht tegen elkaar zaten en `s morgens makkelijk konden afspreken. De kamer was net groot genoeg om er een bed, een bureautje en een tv-kastje in te zetten, met een gangetje van 40cm ertussen, maar de service was tip-top, zeiden ze. maja, het overgrote deel waren we toch op stap he.

En als laatste opmerking: het was Sakura-seizoen!!! meer uitleg hoeft hier niet bij, denk ik :) (voor de niet-Japan-kenners onder de lezers: wanneer de sakura (kersenbloesem) bloeien wordt stad en platteland roos langs de wegen, in de parken en overal waar maar een beetje plaats was om zo`n boom te planten. (en geloof me, zo zijn er veel) De bevolking wordt een beetje euforisch van die bloemenpracht en picknickt en houdt drinkgelagen onder de bloeiende bomen.)



zondag 1 april

Na ontvangst op Narita airport de Narita express naar Tokyo op en meteen naar het hotel om in te checken. Daarna op het gemak naar mijn dorm gegaan en daar in de buurt wat rondgekeken. Voor het donker werd, naar de 16de verdieping van het districtsgebouw van Bunkyoku gegaan met een mooi zicht op het omliggende stadslandschap. Een mooie gelegenheid om hen wat te laten wennen aan het feit dat er 12 miljoen Japanners in Tokyo rondlopen, dacht ik zo. Niet echt te vergelijken met Temse en Sint-Niklaas natuurlijk...
Een andere trekpleister was LaQua Dome City, waar we dan ook eens zijn rondgeslenterd. Een rollercoaster midden in de stad is natuurlijk niet iets dat je elke dag ziet... (ik wel nu natuurlijk, maar ik vond het toch ook indrukwekkend de eerste keer ik die zag.) In het winkelcentrum heb ik ze kennis laten maken met UniQlo, waar er enkele aankopen zijn geschied. lang leve UniQlo. (te vergelijken met onze C&A).
Daarna nog lekker gaan eten in Asian Kitchen, boven het station waar hun trein passeerde om hen moe maar tevreden -hoop ik toch- terug te brengen naar hun hotelkamer. O ja, Asian Kitchen is een keten, maar hebben echt wel lekker eten en je kan zo vanalles een kleine portie bestellen -salade-, vlees-, groenten-, visgerechten- zodat je van alles eens kan proeven. Het gebruik van stokjes viel hen eerst redelijk zwaar, maar het duurde niet lang voor ze -als ik eerlijk ben, ons mama wat vroeger dan ons papa- beet hadden (letterlijk en figuurlijk haha)

Maandag 2 april

Vandaag de eerste volledige dag die ze in Japan doorbrachten. We zijn te voet van Ochanomizu naar Akihabara gestapt. Vanop de brug dichtbij het hotel kan je `s avonds de lichten van de winkels Ishimaru denki etc. zien, dus ik dacht dat het niet ver kon zijn. Effectief, een klein kwartiertje stappen maar. Het was interessant om Akihabara ook eens `s ochtends te zien. De winkels gingen nog maar net open en de uithangborden maakten niet zo`n indruk nu het licht was. Het was er ook helemaal niet druk en de meeste mensen die we zagen, waren gewoon op weg naar hun werk. Daar een converter en een nieuwe (met meer capaciteit) camera memory card gekocht. Even op zoek naar een leuk gadget voor mijn broer, maar we hadden eigenlijk betere dingen te doen :p
Na Akihabara twee haltes met de Yamanotelijn, -de lijn die de verschillende belangrijkste subcentra van Tokyo verbindt en dus steeds zeer druk is- naar, hoe kan het ook anders als je bovenstaande goed begrepen hebt- Ueno Koen (Ueno park).
Na een doorgang in Ameyoko, het marktkwartier van Ueno dat sinds oudher eten en kledij verkoopt aan zeer schappelijke prijzen, op naar het park zelf.
De sakura waren reeds iets over hun hoogtepunt heen want hier en daar kwamen er al groene blaadjes tussen piepen, maar je kon je toch nog goed een idee vormen welk gevoel het gaf, en de kanten waren nog dicht bevolkt met middag-picknickers.
Daarna een uur of twee rondgelopen in Ueno Zoo en ons vooral geamuseerd met de zotte capriolen van de apen. Vervolgens nog even gaan kijken naar het Shinobazu meer, waar de toegang tot het tempeleilandje was afgelijnd met Yatai en we verschillende kleine gerechtjes hebben geprobeerd, met name takoyaki, yakitori en papa en ik een bananachoco. Gelukkig zijn we allemaal geen moeilijke eters, integendeel, het heeft goed gesmaakt. :)

Volgende keer schrijf ik voort!