hallo iedereen! de vooruitzichten uit de vorige blog zijn niet echt zoals plan verlopen... ik was moeeeeeeeeee!!!!!! dat weekend. Dat kwam natuurlijk door de nacht uit naar de club...

Vrijdag 8 december 2006

Na de les eerst naar etensfestijn, wat lekker was en waar ik nog wat gebabbeld heb met mensen van de illumination project. Om 8 uur was dat gedaan, en ben ik naar de dorm teruggekeerd om de voorbereidingen voor ons vertrek naar de club te treffen :)
Uiteindelijk zijn alleen Paula, Susan (Konchan) en ik gegaan. Dat maakte de pret er niet minder op hoor. Het werd gewoon een wilde girl's night out hehehe. Het kwam wel wat moeilijk op gang. Omdat Paula en Susan niet zo graag naar Roppongi wilden als meisjes alleen, besloten we naar Shibuya te gaan, dat ook verschillende clubs herbergt. Met een plan met verschillende clubs op in de hand, naar ginds afgezakt. Tegen half tien ginds aangekomen. Daar gekomen wilden we graag eerst ene gaan pakken op café. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Hoewel ik er zeker van ben dat het daar verzuipt in de cafés, hebben we een uur rondgelopen op zoek naar een goed plekje om ons voor te bereiden op de club :) Je kan wel begrijpen dat de sfeer na een uurtje over straten slenteren en links en rechts verblind worden door allerlei commerciële uithangborden maar nergens binnen gaan, al een beetje minder was. Het probleem is dat die cafés zelden op t gelijkvloers zijn he. En wij kunnen aan die uithangborden totaal niet zien in wat voor plek we terecht gaan komen. (heeft voor enkele teleurstellingen onderweg gezorgd). Het is geen uitzondering om een leuk café verstopt op een vierde verdieping, of in een kelder. Maar niet getreurd mensen! Aan de toon van mijn blog, begrijpen jullie wel dat we uiteindelijk in een heel leuk plekje beland zijn.
Op het moment dat we bijna gingen opgeven en gewoon naar de club gaan, zijn we in 'The Oil' binnengestapt, een klein café'tje op een kelderverdieping waar de muziek van Queen opstond en bijna niemand was!!! Echt gezellig. Als ik er nog eens ben, ga ik zeker terug! O ja, de barman mocht er ook best zijn hehe (maar wel te oud voor mij hoor :))

Daarna zonder veel problemen aan de hand van het plan de club-buurt gevonden. Der waren verschillende bij elkaar dus hebben we aan de hand van de programma's die buiten uithingen, gekozen. Uiteindelijk dus 'Club Asia' geworden, waar die nacht een live performance werd gegeven door verschillende groepen. Leek ons echt tof en de muziek die naar buiten borrelde, klonk ook wel tof. Wij dus naar binnen, de muziek tegemoet! Ginds een lockersysteem voor onze jas en bagage en dan de handen vrij om te dansen jeeeej. De muziek was een mix tussen rap en rock en zo... echt leuk om te luisteren en goed om te dansen. Ideaal.
Paula is echt de ster van de avond geworden hehe. Die had de voorbije weken heel hard gestudeerd en had dus echt nood om eens zot te doen. Susan en ik hebben ook ons best gedaan hoor. Als drie buitenlandse meiden val je daar wel op he, zeker als je gek staat te dansen :))))
Enfin, veel gelachen, veel gedanst en meidenpraat, om tegen de vijven buitengesmeten te worden (dan ging de club dicht) en in 'Yoshinoya' te ontbijten en een van de eerste metro's naar huis te nemen. Daar aangekomen, douche genomen en mijn bed in.

Zaterdag 9 december 2006

Ik heb dan een zeer beleefde mail gestuurd naar mijn teamleden voor de presentatie dat ik echt niet in staat was om te komen :( slecht van mij he... maar geen nood, zij gingen al wat voorbereiden en de dingen die ik nog wou aanvullen, kon ik dan maandag indienen. zo gezegd, zo gedaan. Dinsdag ook nog een paar uur vergaderd en het is goed in orde gekomen.
Der is niet zoveel te vertellen over vandaag, omdat ik gewoon een hele dag knock-out in mijn bed heb gelegen hehe. Het tekken-tournament en de karaoke die Chris en zijn vrienden hebben gedaan, heb ik geen weet van. Ik was in dromenland :)
De club en de opgestapelde vermoeidheid van daarvoor eiste zijn tol, I guess...

Zondag 10 december 2006

Na veeeeeeeeeeel slaap, was ik goed uitgerust die dag om met Tecchan en Chie Roppongi te gaan teisteren. We hadden om twee uur afgesproken, onder de grote spin, maar ik ben al om twaalf uur naar ginds gegaan om in het shoppingcenter kleren te kopen voor de speech-contest van de week daarop. Heb uiteindelijk een mooie combinatie van een bloes en een rok gevonden in de Zara! Schoenen heb ik de week daarop woensdag gekocht met Chie.
Daarna onder de grote spin gewacht en met zijn vieren (Tecchans vriend Uzzo ging ook mee) eerst in de Starbucks een koffie gaan drinken om te beslissen wat we zouden doen. Wat gekletst en daarna besloten niet te ver te gaan. We zijn naar Mori Tower geweest (een deel van Roppongi Hills, een soort shoppingcenter-de grote van een dorpje), waar je op de 52ste vloer een prachtig uitzicht had over Roppongi en de rest van Tokyo.
Daarnaast kon je met hetzelfde toegangsticket (ja, die vloer is helaas niet gratis te betreden) naar de lopende tentoonstelling in het Mori Museum. Dat was deze keer die van Bill Viola, een Amerikaanse artiest die video-kunst maakt. Daar naar binnen. Niet echt mijn meug, maar wel interessant op zich. Hij laat mensen verschillende emoties uitbeelden, filmt dat en draait het dan heel vertraagd af, zodat elke kleine verandering van de ene emotie naar de andere in de gezichten zichtbaar wordt. Interessant, maar wel beetje langdradig soms... Sorry Bill! :)

Daarna rond vier uur/half vijf al afgezakt naar restaurant, omdat we daarna tegen 7uur naar een concert van een kennis van Tecchan zouden gaan (zonder Uzzo, die had een andere afspraak). het restaurant was er een met Okinawaans(?) (van Okinawa) eten. Bleek dat een delicatesse van ginds toch wel varkensoor is zeker? Heb een héééééééél klein stukje geproefd, en 't smaakte niet slecht, maar om nu te zeggen dat het een delicatesse is... nee dank u. De anderen hebben het met veel smaak opgegeten en Chie heeft het hare onder haar rijst verstopt. :)))))
De rest van de gerechten waren wel heel lekker, gelukkig. Der is blijkbaar een soort groente 'gooya' die veel Japanners veel te bitter vinden, maar die bij mij makkelijk binnengaat. Heel lekker.
Zoals gezegd daarna dus een station verder naar 'MASSA live' gaan kijken, wat ik ongelooflijk goed vond. Het was in een klein café'tje, heel gezellig en mooi. We hebben wijn gedronken. Ik voelde me in Frankrijk hehe. 7 januari geeft hij weer een voorstelling. Ik ga zeker gaan als ik tijd heb!!! Daarna was het tegen den tienen en hebben we afscheid genomen en naar huis.
Een heel leuke dag in heel leuk gezelschap!!!!