hoihoi

hoog tijd voor nog een beetje ditjes en datjes, dacht ik zo.
-Het weer is hier de laatste tijd heel vreemd aan het doen. Vorige week was het een hele week zomer, zodat mijn T-shirts, topjes, shorts en rokken uit de kast werden gehaald. Vandaag was het mooi weer deze morgen, maar is het plots beginnen regenen in de namiddag (en ik was met de fiets) maar gelukkig na een half uur ook weer gestopt en kwam de zon er weer door alsof er niets gebeurd was! Hmmmm... Elke dag dus met een jas sleuren, ook al ziet het weer er goed uit.
-Caroline (De Beleyr) zit misschien wel tegen een berg geplakt, maar ik woon op een berg! Onze dorm en een handvol andere huizen prijken uit boven de rest van de geburen... Man, man, als ik naar de supermarkt wil, moet ik eraf (en logischerwijze dus ook terug op), naar school hetzelfde, naar het station weer op en af... pfffff, had ik maar een fiets met versnellingen gekocht. (mijn enige spijt van dit hele jaar tot nu toe)
-ondanks de hierboven beschreven ongemakken ben ik de laatste tijd weer in goede gezondheid. Een week of twee geleden, begin mei, was ik een tijdje niet echt ziek, maar ook niet echt gezond. Ik was moe en had spierpijn. Ik ben dan naar de dokter geweest en die zei dat ik leed aan de '五月病', oftewel de 'mei-ziekte'. Voorjaarsmoeite, met andere woorden. Hij zei dat het meer psychologisch was en dat hij wel meer mensen met dezelfde symptomen over de vloer kreeg, maar dat het een kwestie van effe doorbijten was, en als het niet beter ging, moest ik maar naar het 'mental health centre' gaan, want hij kon verder niks doen. Ik ben dan maar gestopt met zagen en het is vanzelf overgegaan. Ergens in mij schuilt er toch een hypochondertje (of twee) denk ik :) (haaaa, wat een mooi woord)
-Op het thuisfront gaat alles gewoon zijn gangetje en ik heb eens naar huis proberen bellen voor mijn papa zijn verjaardag op 9 mei, maar hij was weer gaan lopen (=joggen, want hij komt altijd terug hoor). Zelf ben ik ook een persoonlijk trainingsprogramma begonnen. Ik heb mezelf opgelegd dat als ik niet naar de fitness ga, ik ga touwtjespringen. De zomer komt er immers aan, we moeten er toch een beetje presentabel uitzien, nietwaar!
-Als laatste, veel sterkte en doorzettingsvermogen gewenst aan mijn zusje, die deze maand eindexamens heeft. Duimen maar!

En dan nu, het vervolg van begin april tot nu. Ik heb heel wat achterstand in te halen, dus zet jullie schrap, want dit wordt weer een jumbo-post, denk ik.

dinsdag 3 april

Op dinsdag werd Ikebukuro verkend. Het is een buurt waar ik zelf ook nog niet zo veel was geweest. Het is echter wel een van de drukste subcentra van Tokyo en was zeker een bezoekje waard. Zoals shinjuku, vind je er meestal grote winkelcentra, met als bekendste Sunshine City, waar wij de pijltjes op straat volgend vlot zijn geraakt. Op weg naar ginds even binnengesprongen in een souvenierwinkel, maar wel een van de mooiste die ik tot nu toe in Tokyo heb gezien. Er waren schilderijen en geprinte tekeningen te koop, met de traditionele patronen en kleuren waar ik zo dol op ben. Waaiers, postkaartjes, wat aardewerk, zakjes allerhande etc. Na die korte onderbreking dus naar Sunshine City gewandeld. De lucht boven ons was een bewolkt en het was regenachtig, maar dat kwam goed uit, want onze activiteit was toch binnen te doen. We gingen naar het aquarium, dat op de 8ste verdieping of zo van een winkelcentrum gevestigd was. Daarbinnen zowat dezelfde verzameling vissen gezien die ik in Kagoshima ook had gezien, maar zelfs voor een tweede keer kon ik niet geloven wat voor lelijkaards daar wel tussen zitten. Weer enkele voorbeelden: (let maar niet op de lelijkaards op de voorgrond :))


Mijn ergste 'verschot' sinds een paar jaar gehad ook: toen ik poseerde voor deze foto, kwam er een grote lelijkaard afgezwommen, net achter mij. Ik keek op dat moment juist achterom natuurlijk, en sprong instinctief een meter opzij. Indrukwekkend, toch wel.
En tot slot een vis zonder staart, het is een zonnevis, als ik het me goed herinner. Heel onnatuurlijk aanzicht, vind ik zelf, precies of zijn achterlijf is geamputeerd of zo...
Omdat mama rugpijn had, zijn we na ons bezoek aan het aquarium even gaan uitblazen op mijn dorm. (was voor iedereen een welgekome pauze. papa natuurlijk een dut gedaan.)
Daarna richting Takadanobaba (Baba) om daar met hen een half uurtje een karaokebox in te duiken, waar we elk een liedje gezongen hebben. Ze konden zich inbeelden dat het leuk was met drinken en een hele companie erbij, maar een halfuurtje was voor hen dit keer genoeg.
Om 19u afgesproken met Nao in Baba (waar wij dan dus al waren) om samen yakiniku te gaan eten in 'Gyukaku', ook een keten die je hier en daar in Tokyo kan vinden, maar waar ze echt wel lekker eten serveren. Zoals de naam van de winkel laat vermoeden, vooral vlees. Je gaat aan een tafeltje zitten, waar in het midden een putje met kolen is, met een rooster erboven, een soort mini-bbq'tje zeg maar. Nao was de chef die avond, en ik moet zeggen, hij heeft dat niet slecht gedaan. Hij heeft trouwens ook zijn best gedaan in het Engels en met een beetje vertaalwerk erbij is het een leuke avond geworden. Mijn ouders vonden het wel een sympathieke jongen en andersom was er ook niks dan lof. Jeeeej, weer een geslaagde avond voor iedereen (niet dat ik daaromtrent enige twijfels had hoor). Weer in slaap voor mijn hoofd mijn kussen raakte.

de geheimen van de camera ontcijferendyakiniku!!


Woensdag 4 april

Om 9u30 was ik in Ochanomizu om hen weer een dag op sleeptouw te nemen. Ik moest vandaag in Waseda gaan tekenen voor mijn beurs, en dacht van de gelegenheid gebruik te maken om hen de campus te laten zien. Daarenboven had Nao een voorstelling op de campus met de Shockers, en aangezien ik ook nog nooit een demonstratie had gezien, wou ik daar nu ook wel eens bijzijn. We zijn van Baba-station, waar we de vorige avond ook waren geweest naar Waseda gestapt. het was een wandeling van ongeveer 20 minuutjes, maar die weg is echt heel leuk om eens af te stappen. Langs beide kanten zijn er studentenrestaurantjes, tweedehandsboekenwinkels, een paar klerenwinkels en gsm-winkels met hier en daar de overal aanwezige 'combini' (afkorting voor convenient store) tussen. Op de campus zoals gezegd dan Nao's demonstratie gezien, wat echt wel de moeite was: piramides en salto's gewoon op 'den asfalt', ik was een beetje bang in hun plaats! Wisten jullie trouwens dat Waseda de enige universtiteit in heel Japan is die een mannelijk cheerleading-team heeft? Ze zijn nog maar van 2004 begonnen, dus ze hebben nog niet zoveel ervaring, maar in de wedstrijden die ze soms doen, halen ze toch altijd een redelijke score, zodat ik denk dat hen als team een mooie toekomst te wachten staat. (op het moment dat ik dit schrijf is Nao wel al gestopt, omdat het teveel tijd opslorpte...)
Na de voorstelling zonder treuzelen de trein op naar Yokohama, waar we een goede halve dag hebben rondgelopen. Als je aan Yokohama denkt, denk je natuurlijk aan de zee, en China Town. We hebben beide gezien :) In China town aan een goede prijs een lekkere -hoe kan het ook anders, Chinese- lunch gegeten en de tempel in dezelfde straat bezocht. Wat een felle kleuren!

Na een beetje in en uit verschillende souvenierwinkels te zijn gelopen (nee, niks gekocht), op naar Yamashita Koen (Yamashita park), dat aan de zee grensde. Er stond een felle wind en we hadden het allemaal wel wat koud, zodat we in de plaats van een wandeling het dichtbijzijnde poppenmuseum zijn binnengestapt. Het museum had een verzameling van poppen van de hele wereld (porseleinen, stoffen, lappenpoppen en sierpoppen, noem maar op) en een kamer met allerlei voorwerpen uit het circus, vooral het karakter van de clown in al zijn vormen (Piero, harlekijn etc.) had de artiest die dat allemaal had gemaakt, geboeid.
Er stonden ook 'vriendschapspoppen' tentoongesteld. Dat waren poppen die als echte burgers van een land werden beschouwd en als vriendschapsgeschenk tussen landen werden uitgewisseld. (ook nu nog, geloof ik) Diplomatie met poppen, weer wat bijgeleerd!

Ik geloof dat we rond een uur of zeven 's avonds zijn teruggekeerd. Omdat we die middag uitgebreid hadden gegeten, die avond gewoon sandwiches in de Family Mart gekocht en smakelijk opgegeten. De sandwiches in Japan zijn, vind ik persoonlijk, echt verrukkelijk!

Donderdag 5 april

Vandaag heel wat tijd op de trein doorgebracht, maar het was de moeite waard. Ons doel was Tochigiken- Nikko, het prachtige tempelcomplex en mausoleum van shogun Ieyasu. (Wie meer wil lezen, klik hier)
Wat een verschil met Tokyo, gelegen op het platteland, in een natuurlijke omgeving waar de gebouwen mooi mee versmelten. Die dag ook wel veel trappen gedaan. Ik denk dat hier de foto's meer zeggen dan enige tekst:
Op de laatste foto zie je boven de deur, zo klein dat je het mist als je niet goed kijkt (zoals wij de eerste keer), de 'inemuri neko' vertaald als ' de slapende kat'. Effectief, er is een slapende kat in hout uitgekerfd. Zoals van alle schattige dingen in Japan bestond er hier ook een sleutelhangerversie van, en ik kon het niet laten er een aan te schaffen. Het slapende katje slaapt voortaan bengelend aan mijn tas: :)
En daar hou ik het bij voor vandaag. Zoals jullie merken, uitstel is geen afstel. Op een dag zal heel het verslag hier te lezen zijn...!
tot ziens