Ik zou eigenlijk huiswerk moeten doen, maar er is weer zoveel te vertellen. :)
Een tijd geleden werd ik in de 'international lounge' van gebouw 22 (Centre for International Education) gevraagd of ik niet deel wou nemen aan 'Gakusei-kokusai-seminar', (vert. internationaal seminarie voor studenten), waar ik op in ben gegaan en wat dit weekend is doorgegaan. Maar laat ik bij het begin beginnen.
Aangezien het vrijdag was en ik de hele week weer flink had gewerkt, mocht er wat stoom worden afgeblazen. Na discussie in de keuken besloten we allemaal gewoon iets te gaan drinken, want Chris had geen zin om zat te zijn, Grant was nog ziek en Paula was te moe om lang op te blijven. Wij dus op café. Je kan het al raden. Na café toch nog afgezakt naar karaoke (zonder Paula, die liet zich niet overhalen). Dus ik en de Amerikanen naar ginds. Toen de karaoke sloot om 2u nog afgezakt naar een andere die tot 4u open was en daar voortgezongen... Tegen half vijf uiteindelijk in mijn bed om om 8u30 weer op te staan en op hierboven vernoemde weekend te gaan.
Het weekend zelf ging door in een soort jeugdherberg in Ueno, op een anderhalf uur reizen van mijn kot. Er waren ongeveer 20 buitenlanders en evenveel Japanners. Ik heb er echt van genoten.
Omdat het woord seminar in de titel zat, dacht ik dat het een serieuze bedoening zou zijn, maar wel leerrijk. Tegen alle verwachting in, bleek het echt gewoon een weekend te zijn om uitwisseling tussen de studenten van verschillende unieven en landen te bevorderen. Het thema, waar we in groepen twee dagen rond hebben gediscussieerd en gewerkt was: vind een nieuw (of pas aan) product uit dat nuttig is in geval van een ramp (grootste rampen in Japan: aardbeving, overstroming, typhoon, vulkaanuitbarsting, schade van de zon etc.) Voor de rest mochten we onze fantasie de vrije loop laten. Mijn groep heeft toen een paraplu uitgevonden waar een airbag in zit in geval van een aarbeving en instortende gebouwen. De paraplu kon ook het dak worden van een tentje, ook weer ter bescherming... en als er een overstroming was, kan je hem omdraaien en als bootje gebruiken...
Voor de rest tussendoor veel spelletjes gespeeld, een quiz etc. Het weekend werd geleid door een stuk of twintig Japanse jongens- en meisjesstudenten die het echt tot in de puntjes hadden voorbereid. Onder de spelletjes: een ei gooien en zorgen dat de andere het niet breekt bij het vangen, om ter verst een pit van een umeboshi (een klein zuur pruimpje) spuwen, om ter meest marshmallows vangen met de mond... het was echt grappig om zien.
Gisteren moesten we met zwarte vuilzakken, karton en krantenpapier een halloweenkostuum ineenknutselen. Allez, elke groep een ander kostuum (ik was een heks), er was een skelet, een levende pompoen, een mummie etc. Echt dolle pret.
Daarbij 's avonds weer heel wat afgetetterd met mensen die ik daar heb ontmoet. Eri, een meisje dat ook van Waseda is en ik ken van de eisa-dans (zij is de leidster), was er ook. Veel samen opgetrokken. Daarbuiten ben ik er steeds van verbaasd hoe ik me op mijn gemak voel bij de Japanners, of meer bepaald, bij Japanse studenten. Ze zijn echt heel openminded, vind ik (nu ja, alleen mensen met een wijde interesse nemen deel aan zo'n weekend natuurlijk). Enfin, ik heb weer een mooie herinnering bij.














verkleed als heks. let op de kat (zelf gemaakt hehe)















umeboshi spuw-wedstrijd

Ik zou zeggen, weer vlak voor het slapengaan, maar dat is deze keer niet waar. Ik heb net van 15u tot nu geslapen omdat ik doodop was... Niet zo slim, maar ik kon echt niet meer. Ik dacht, ik ga om 18u alarm zetten, maar ben gewoon niet wakker geworden oops...
Dan kan ik beter mijn tijd gebruiken om nog wat huiswerk te doen (waar ik op mysterieuze wijze redelijk slaperig van word :)) en een postje op mijn blog zetten.
Recapitulatie van de vorige dagen:
Woensdag gaan tapdansen in een gehuurde studio in Takadanobaba, 1 metrohalte van die van Waseda verwijderd. Ik en Chie zijn er naartoe gestapt. Ondertussen leuke winkels gezien en handig om weten: een 24u geopende internationale geldautomaat. Het is hier ongelooflijk hoe moeilijk je aan cash geld geraakt hier. De meeste banken hebben zo'n papiertje op de deur hangen met welke kaarten je er terechtkan. Meestal staat er in het groot 'VISA' en dan in het klein 'only visa issued in Japan'. Lap. Gelukkig zijn de postkantoren (die hier ook een bank is) redelijk goed vertegenwoordigd en aanvaarden zij meestal ook maestro.
3 uur aan een stuk geoefend en dan moe maar tevreden naar huis. De rest van de week leuke lessen gehad. De dagen gaan hier vlot voorbij. Vrijdag met Chris naar baseball gekeken. Ik dacht, de populairste sport in Japan niet begrijpen, dat kan niet door de beugel. Tot 3u 's morgens blijven nakletsen...
Moest zaterdag om 8u op om te vertrekken naar Takadanobaba, waar het tapteam had afgesproken om voor op gezamelijk weekend te gaan met alle dansers van waseda-sai, met onze groep alleen naar Asakusa te gaan. Dat was heel leuk.
(foto: Azri, Frank, Kousuke, Techan)
Asakusa is een tempelcomplex, maar is ook een toeristische attractie geworden omdat je er een soort overdekte gallerij hebt met vanalle souvenierswinkels. Zoals te zien op de foto's ook een show met een aapje gezien (grappig, maar wel beetje zielig hoe dat aapje telkens rukjes aan een touw kreeg als hij iets moest doen)... en ook een huwelijkspaar dat voorbij kwam in een riksha.




Daarna gaan eten met de tapgroep: teppanyaki. Was heel lekker.
teppanyaki
De tapdansgroep heeft trouwens ook een teamT-shirt gekocht (zie foto). We gaan er niet in optreden hoor, was gewoon kwestie van de groepsgeest te benadrukken.

de tapgroep: (vlnr, 1e rij) Chie, ik, K, Kousuke (vlnr, 2e rij): Ii, Eri, Yonson, Azri, Techan, Frank
Dan de rest van het weekend. We waren met een man of 45, schat ik. Het weekend zelf ging door op een plaats een eindje buiten het centrum van Tokyo. Een soort sportcomplex-hotel, dat echt wel heel uitgestrekt was. Een mooi park eromheen, een overdekt zwembad, een judohal, een badminton-basketbalveld (zowel binnen als buiten), verschillende vergaderzalen en dan nog de kamers erboven.
In de namiddag per groep geoefend. Daarna gegeten (bentou), daarna met zijn allen spel gespeeld (je kent dat wel: je zit allemaal in een kring, met 1 stoel te weinig, er staat iemand in het midden die zegt vb. alle mensen met een bril. Zij moeten dan met zijn allen op een andere stoel gaan zitten, met als gevolg dat 1 iemand zonder stoel valt en dan de volgende opdracht moet geven vb. de mensen met nike-schoenen aan)... en daarna kon de nomikai beginnen.
Die werd op drie kamers gehouden, met alle andere bagage in veiligheid gebracht. De kamer waar ik was, heeft drinkspelletjes gespeeld (nee ik was niet zat, het Japanse bier doet me niet zoveel precies)... Heb ook wat drinkliedjes en aanmoedigingsdeuntjes geleerd hehe...
een monster!
begin van de avond: nog redelijk deftig :)
al verder op avond: de tafel is al wat voller :)
De zondag kon onze leider, Techan er niet zijn, zodat we zelf het aangeleerde nog wat beter hebben ingeoefend. Voor de rest konden we niet veel doen, dus hadden we tijd vrij om bij de andere dansen eens te gaan kijken. Vandaag waren we allemaal samen in dezelfde zaal om te oefenen. Yosakoi wil ik, als ik tijd heb om nog wat oefensessies mee te doen deze week, ook graag doen. Het heeft wat weg van martial arts, en degene die wij doen stelt de vissers voor die hun netten uitwerpen en terug binnenhalen. Echt een stoere dans, intensief voor de beentjes! Het leuke is dat je in groep ook dingen moet roepen.


Yosaikoi-groep
Nog een dans die ik heb meegedaan: eisa, een dans uit Okinawa, enkel voor vrouwen. Die was makkelijker aan te leren dan yosakoi, aangezien het bestaat uit een deeltje dat telkens wordt herhaald. Het is een heel rustige dans, wat welgekomen was na de yosakoi :)
Voor de rest was er nog een heel stoere dans, alleen voor de mannen: de hakka. Echt wel indrukwekkend. :)

foto van de tapdans
Je hoort het: weer een gevuld weekend, veel leuke nieuwe mensen leren kennen en illumination ook nog in het verschiet, dus goede toekomstverwachtingen (in Asakusa heb ik trouwens een omikuji (toekomstorakel) gekocht (gewoon een blaadje hoor) waar grootste geluk uitkwam! (je hebt grootste, groot, gewoon, niet zo goed en slechtst)... kan dus niet misgaan he... :)
tot de volgende!
Rond 13u was de laatste oefensessie gedaan en ben ik met Chie en Juri (alletwee Korea) nog kareeraisu (curry-rijst) gaan eten in Pot&Pot. mmmmm











Daarna gezwind naar huis, douche in en bed in tot een twee uur geleden :)

Tine

Weer vlak voor slapengaan, ideaal! Ik heb deze week niet zoveel te vertellen eigenlijk. Ben verkouden geweest en heb gisteren een les overgeslagen, maar vandaag was ik dankzij Amerikaans medicijn weer zo goed als de oude. De lessen zijn nog altijd interessant en ik ga met plezier naar school. Ik ben de fiets trouwens goed aan het laten renderen, aangezien de laatste dagen redelijk fris, maar droog is gebleven.
Morgen moet ik om 10 uur in Takadanobaba zijn, waar het oefenweekend gaat beginnen. Ik heb uit noodzaak besloten om me alleen toe te leggen op de tapdans, omdat dat al moeilijk genoeg is om in twee weken onder de knie te krijgen, en ook qua tijd het anders veel te druk wordt.
Voor de rest heb ik me ingeschreven in een speechwedstrijd, die op 17 december gaat doorgaan. Ik ben geselecteerd en ga nu elke week samenkomen met Japanners, die me gaan coachen om de perfecte speech ineen te boksen. Nu alleen nog een goed onderwerp vinden... suggesties altijd welkom :)
Voor de rest ben ik ook 'verkozen' tot leider van een groepje binnen waseda-sai, de organisatie van lln die gaat zorgen voor de verlichting van building nr. 22 en omgeving rond Kerstmis. Is wel leuk, maar natuurlijk ook weer druk. Maar ik zie het zeker zitten. :) Veel met Japanners praten en zo...
Ik zit wel in een fase van frustratie omdat wat ik denk in mijn hoofd, ingewikkelder is dan wat ik (nog maar) kan zeggen in het Japans. Ik ben ervan overtuigd dat ik al vooruit ben gegaan de laatste maand, maar ik voel het niet zo aan. Ach, ja, we houden vol!

Tine

Weer vlak voor slapengaan, ideaal! Ik heb deze week niet zoveel te vertellen eigenlijk. Ben verkouden geweest en heb gisteren een les overgeslagen, maar vandaag was ik dankzij Amerikaans medicijn weer zo goed als de oude. De lessen zijn nog altijd interessant en ik ga met plezier naar school. Ik ben de fiets trouwens goed aan het laten renderen, aangezien de laatste dagen redelijk fris, maar droog is gebleven.
Morgen moet ik om 10 uur in Takadanobaba zijn, waar het oefenweekend gaat beginnen. Ik heb uit noodzaak besloten om me alleen toe te leggen op de tapdans, omdat dat al moeilijk genoeg is om in twee weken onder de knie te krijgen, en ook qua tijd het anders veel te druk wordt.
Voor de rest heb ik me ingeschreven in een speechwedstrijd, die op 17 december gaat doorgaan. Ik ben geselecteerd en ga nu elke week samenkomen met Japanners, die me gaan coachen om de perfecte speech ineen te boksen. Nu alleen nog een goed onderwerp vinden... suggesties altijd welkom :)
Voor de rest ben ik ook 'verkozen' tot leider van een groepje binnen waseda-sai, de organisatie van lln die gaat zorgen voor de verlichting van building nr. 22 en omgeving rond Kerstmis. Is wel leuk, maar natuurlijk ook weer druk. Maar ik zie het zeker zitten. :) Veel met Japanners praten en zo...
Ik zit wel in een fase van frustratie omdat wat ik denk in mijn hoofd, ingewikkelder is dan wat ik (nog maar) kan zeggen in het Japans. Ik ben ervan overtuigd dat ik al vooruit ben gegaan de laatste maand, maar ik voel het niet zo aan. Ach, ja, we houden vol!

Tine

Hey!!!

ik heb een nieuwe hobby. Ik voel me een beetje als in het programma van witte raven of zo. Ik heb me namelijk ingeschreven voor Waseda-festival, waarvoor we verschillende dansen gaan aangeleerd krijgen. Ik heb me ingeschreven voor swing, esa-dans (Japans) en ..... tapdans!! Binnen twee weken is het al festival, dus moet er deze en volgende week volop gerepeteerd worden. Ik hoop dat ik er wat van ga kunnen.
Vrijdag was het vergadering om te beslissen wie welke dans wou doen. Na vergadering hebben we met de mensen van de dorm (en met Chie van mijn klas) onze 1ste volle maand gevierd. Karaoke gedaan, was weer een nacht van mijn leven :)
Zaterdag om drie uur paraat aan Waseda om vergadering voor alleen tapdansers bij te wonen. Beslist welke muziek en zo we gaan gebruiken. het gaat zo een beetje in de trant zijn van het einde van satoichi, naar t schijnt... ik ben benieuwd! Ook advies gekregen waar we best tapschoenen kochten, want dat is spijtig genoeg wel voor eigen rekening. Ik ben er gisteren na de vergadering direct om geweest, ze kostten een 5000 yen, het equivalent van 33 euro, wat ik wel vond meevallen...
Vandaag tot laat geslapen om wat in te halen, daarna paar uur huiswerk gedaan, gaan joggen met Grant, daarna samen iets gaan eten en daarna inkopen gaan doen. Heb ik bovendien al gezegd dat ik zelf mijn bentou (lunch) klaarmaak? Het komt er in feite op neer dat wanneer ik 's avonds kook, ik gewoon twee porties maak ipv één... maar tis wel goedkoper dan elke dag op campus iets te kopen (daar troost ik mij dan mee als ik tapschoenen koop he :)) Hierna trouwens een foto van mijn lunch-setje (gekocht in 100yen-shop, echt bespottelijk goedkoop, maar wel superleuk) :)

Ik en Chie (Korea)
Chris, Florian en ik
Chris en Grant
Chris, (Thomas, Bob, Goen), Chie en Grant, Paula en Susan
Florian, Goen, Thomas, Bob, Paula en Susan


Tapschoenen
Obento met vandaag: boterhammetjes met philadelphia en bosbessenconfituur, aardappelsla en mandarijntjes mmmm
Bento, klaar voor in de boekentas

Nog een tweede postje. Was nog ff andere blogs aan het lezen, en een blog op Joris' site wat net wat ik ook nog eens wilde aanhalen. Omdat ik het niet beter kan zeggen, post ik het in zijn woorden :)
(dank u, Joris :p)

Het gele gevaar
...vind je terug op de weg. Gene platte kak. Als fietser houdt niemad rekening met je. Geen autobestuurder, geen voetganger, geen kind, geen vogel.
Je hebt twee manieren om daarop te reageren:

1) je bent ultravoorzichtig
2)je doet zoals de rest

In het begin leek me optie 1 de beste, maar dat wordt al snel frustrerend gezien autobestuurders, voetgangers, kinderen en vogels nogal talrijk zijn.
Dus maar optie twee een keer geprobeerd, en geheel tegen alle verwachtingen in ging dit prima. Auto's stoppen, voetgangers duiken de berm in, kinderen wijzen je aan als 'supergaijin' en vogels vliegen op.
Super.
Zouden ze dit nu integratie noemen?

Hoihoi daar,
vlak voor het slapengaan weer heel wat te vertellen. De week tot dusver al goed verlopen. Zit in level 6 zonder problemen. Chie en ik eten elke dag samen lunch, wat wel tof is. Ze was de vorige dagen verkouden, zodat ze een beetje stilletjes was, maar vandaag was ze weer de oude. Heb zelf nog altijd een zweem van verkoudheid, maar is aan het overgaan. Ik laat er niks voor hoor!
Gisteren naar een vergadering van Waseda International Festival geweest, die op 4 en 5 november meedoen aan verschillende optredens op voorgenoemd festival. Ook daar is het hoofddoel de samenwerking en uitwisseling tussen Japanners en buitenlanders. Omdat ik niet echt in een studentenclub wil gaan omdat die redelijk streng zijn qua aanwezigheid en zo en ik nog niet weet hoeveel tijd ik er zo kunnen insteken omdat ik nog niet echt kan weten hoeveel tijd ik in mijn huiswerk moet steken, koos ik dus maar voor zo'n dingen... eenmalig, maar wel tof met verschillende voorbereidingen. Gisteren dus naar de uitleg geweest en besloten om mee te doen aan 'yosakoi', een soort Japanse dans (waarvan hierna foto van yosakoi-wedstrijd in Ikebukuro, waar ik een week geleden zondag naartoe ben geweest) en als buitenlandse dans wordt nu swing aangeleerd. Daarnaast staan er nog spelletjes van over de hele wereld en een eindparade op het programma. Pret verzekerd. Na de uitleg dus weer nomikai (maar niet veel gedronken want 1. was met fiets 2. huiswerk en schooldag...) Bekende mensen weergezien en nieuwe mensen ontmoet. Weer heel leuk. Morgen opnieuw vergadering voor Japanse dans. (allez, oefensessie denk ik). Wat wel betekent dat ik altijd twee uur tussen eind van les en begin naschoolse activiteit heb, maja, die besteden we dan maar aan huiswerk he...:p
Gisteren dus rond 10u thuis, daarna nog bento (lunch) gemaakt voor volgende dag, daarna huiswerk en rond twaalf in mijn bed. Weer niet kunnen slapen tot 2 (een paar van de dorm zeggen dat het niet aan mijn bed ligt, zoals ik dacht, maar gewoon nog een nasleep van jetlag?!)
Vandaag niet zo fris deze morgen, maar eens les begon was het beter. Daarna naar huis gekomen, snel gedoucht en dan naar Shinjuku, waar ik afgesproken had met Annabelle. We zouden samen iets gaan eten en wat bijpraten. Daar eerst op het gemakje wat rondgeslenterd tot we twee Japanners voor ons hoorden zeggen dat ze tempura gingen eten. Omdat we anders toch niet konden beslissen, zijn we die twee gevolgd naar een gezellig, echt Japans uitziend tempura-eethuis. Daar aan de toog gezeten, waar je de koks kan bezig zien. Het was geen studentenprijs natuurlijk, maar prijs-kwaliteitsgewijs heel goed. Vis en groententempura, gemalen daikon, tsukemono, een kom rijst en thee naar believen. Het heeft ons gesmaakt! Rond half tien afscheid genomen en metro naar huis (7 haltes, twintig minuutjes). Thuisgekomen nog bento gemaakt. Paula was ook nog aan het koken. En hier begint het echte verhaal!
Zij is niet echt een keukenprinses en ik was haar wat aan het plagen. Zij lachte er ook mee en zei nog 'Some day I might burn this kitchen'. Je raadt het al! Er was bijna brand!
De vuren hier werken op gas. We waren dus hetzelfde vuur aan het gebruiken, maar de knoppen voor de verschillende platen zijn niet zo duidelijk te zien. Er zijn knoppen voor kookplaten en dan nog een knop voor de visgrill, die vlak onder de kookplaten zit. Een van ons tweeën heeft die nietsvermoedend ingedrukt, denken we achteraf. Op die moment echter niks in de gaten . Dan komt Sang Mee binnen en die ziet de vlammen in de grill. Eerst alledrie er wat rond staan draaien, te bedenken of we er water op zouden kiepen of niet... (maar met olie beter niet he, en dan het gas... toch maar niet) Ik ben dan naar beneden gelopen om de huisbazin, Shikata te roepen. Dat was een avontuur op zich zeg! Ik vond de Japanse woorden maar niet. Uiteindelijk dan toch iets gestameld en samen naar boven gesneld. Ze heeft het brandblusapparaat gebruikt. Roos schuim in heel de keuken. En rook! De rooksensoren gingen af en het scheelde niet veel of we hadden allemaal een douche gekregen. Zover is het niet gekomen. Wij met kranten maar wuiven in de buurt van de sensoren om de rook weg te krijgen. Deed pijn aan de keel wel. Enfin, verschillende mensen van ons verdiep en dat daarboven hadden in de gaten dat er iets aan de hand was en kwamen kijken. Met z'n allen beginnen stofzuigen, afwassen, dweilen etc. Was eigenlijk nog wel leuk :p
Daarna nog wat bekomen en nu ga ik slapen. 'T is dan ook weer al 12u45. En zoals ik zei, morgen weer een lange dag, denk ik. Met danssessie en daarna mss nog uit met de mensen van de dorm...
Oyasuminasai~~~~ (slaapwel!)

In Shibuya gekocht vorige week, toen ik met Annabelle op stap was, he. Ik stuur u nog wel eens een grappig paar op, zussie !!

Hallo
het is weer 's avonds laat, ideaal om de dag te overlopen voor ik in mijn bedje kruip. Gisteren eigenlijk niet zo veel gedaan overdag. Een beetje huiswerk, een beetje op comp gewerkt voor Leuven en 's avonds op aandringen van Florian naar weer een nomikai van WIC. (op dezelfde plaats als vorige keer, en even leuk!!) We zijn naar het eerste geweest van 19u tot 21u. Daarna was er een tweede twee-uur sessie en daarna een derde, die bedoeld was om te duren tot de eerste treinen terug reden, aangezien alle treinen en trammen maar to 00u30 rijden. De eerste zijn dan terug rond een uur of 4. Florian was redelijk dronken, maar wou toch nog naar de derde, dus je kan het al raden, ons Tine mee natuurlijk. De eerste sessie waren we begonnen met ongeveer 120 man. De tweede waren er nog 50 of zo en de derde 20 doorzetters, met als nog enige buitenlanders Florian, ik en een Nieuw-Zeelander (naam ff kwijt). Veel werd er toen niet meer gedronken. Vijf man (waaronder Florian) waren K.O. op de grond aan het slapen. :) rond twee uur, toen Florian al een uurtje aan het slapen was, heb ik dan maar besloten om niet tot 4u te wachten, maar samen met Flo een taxi naar huis te nemen. Alles goed verlopen en dan snel in bed. Als een blok in slaap gevallen natuurlijk en geslapen tot vandaag 14u.
Opgestaan, een brunch gemaakt van rijst met groentjes (wortelen, sojascheuten, ajuin, maïskolfjes) al bij al zeer smakelijk en welgekomen. Ik had wel de hele dag nog een zweem van hoofdpijn, maar die is nu al weggetrokken.
Na middagmaal met Kris en Flo erop uit naar Ginza, naar een overheidsgebouw van 45 verdiepingen hoog (de zichten op Tokyo van hiervoor zijn vanop de 25ste verdieping, nvdr), wat natuurlijk heel indrukwekkend was. Daar ga ik zeker met jullie naar toe hoor, mam en pap en Jonagold! Florian wou dan nog speakers kopen voor zijn computer. (die houdt zoveel van muziek beluisteren dat hij speakers wil omdat hij de kwaliteit van zijn laptop-luidsprekers te slecht vindt) Daarna zijn we nog eens naar hetzelfde hoge gebouw teruggekeerd, omdat het tegen 17u30 al donker was, en we de stad by night ook wel eens wouden zien. Wederom echt de moeite waard.



Daarna samen gaan eten in een restaurantje dat pas open is gegaan en waar je aan een heel schappelijke prijs (770yen) een hele maaltijd (en lekker!) krijgt voorgeschoteld. En het beste van al: een steenworp van ons kot!
Daarna teruggekeerd naar dorm en in keuken blijven plakken bij Sang Mee (Korea) die Kimchi aan het maken was. Ze had er eerst wel teveel zout op gedaan. Dan maar veel suiker bij gekapt en nog wat extra groenten. Nu moet het twee dagen rusten en dan gaat het wel lekker zijn, denkt ze :) We leren elke dag bij. Ik ga morgen mss ook nog eens een Japans recept uitproberen. Btw, nu ik eraan denk, mijn kookboek zat niet in mijn pakket!!! :(
En dan nog een paar bedenkingen van de laatste dagen:
-het is echt alsof er twee Tokio's zijn: 1 boven en 1 onder de grond. Het metro-systeem is hier echt overweldigend. De gangen zijn eindeloos!
-term uitgevonden door Kris en Grant voor de sneller-dan-gewoonlijke pas die iedereen automatisch aanneemt als hij de ondergrondse gebruikt: '駅-walk' (lees: 'eki-walk'): 'stations-pas'. Vond ik wel grappig, en is echt waar! Zelf doe je het ook onbewust... Nu ja, gewoon door de ondergrondse gangen lopen op weg naar een perron is dan ook tijdverlies he...
P.S.: wees maar niet ongerust dat ik morgen niet uitgeslapen ga zijn, het is namelijk een nationale feestdag :p joehoe! no school for meeeee!

Oef! Het is eindelijk vrijdag en de lessen zijn voorbij. Hoog tijd voor nieuwe berichtgeving dus. De laatste week waren het alleen oriëntatielessen, waarbij je nog wat mocht 'shoppen' tussen de verschillende thema's en levels. De lessen waren ipv. 90 minuten opgesplitst in 2 x 40 minuten met 10min pauze ertussen om evt. van lokaal te wisselen zodat je eens kon gaan kijken wat er gebeurde in een andere klas op hetzelfde uur en dan beslissen welke je het beste leek. Hoewel we deze week dus maar aan half tempo draaiden, ben ik er moe genoeg van!
Daarbij komt nog dat het de afgelopen twee dagen onafgebroken aan het regenen is, en vandaag stond er ook een stevige wind (dat voelde ik nog best aan mijn vouwparapluutje!). Het weer zou onder de invloed zijn van typhoons, die niet naar Tokyo komen, maar dus wel hun schaduw werpen over heel Japan.
Toch een leuke verrassing vandaag: toen ik thuiskwam, stond mijn postpakket er al! Ik had het nochtans pas in de loop van volgende week verwacht. mmm, chocotoffs :) (ben er al een aan t eten natuurlijk) Genoeg om uit te delen aan iedereen hier en daarbuiten :)
De lessen zelf zijn wel interessant. Ik heb een tijdje getwijfeld tussen level 5 en 6, maar ga nu toch maar voor 6 gaan. De leerkracht denkt dat 5 beter is voor mij, maar wat weet ze eigenlijk over mij, behalve de resultaten van die testen, die niet alles zeggen... Ik heb hier en daar raad gevraagd, aan Dimitri van hier op kot, die zei dat 6 goed was omdat daar dingen in worden herhaald die in 5 ook aan bod komen, dus dat heb ik dan ook weer mee. En een ander meisje, Amy (Australië) die zei dat ze een heel semester (want is hier al sinds april) had verspild aan een te lage level omdat ze de leerkracht haar raad had opgevolgd. Dus... toch maar 6 dan.
Vandaag ook de eerste test, over tien nieuwe woordjes hehe. simpel, maar wel nuttig (als stok achter de deur). In de les heb ik trouwens een goede vriendin gemaakt: de Koreaanse Chie. We zijn ook vaste lunchpartners geworden hehe.
En dan over de na-schoolse activiteiten: gisteren naar de uitleg geweest over 'Illumination Project' door Waseda International Festival-club. Die versieren de bomen en straten rond de campus met Kerstmis, maar het hoofddoel is internationale uitwisseling, met dan de verlichting als grote finale. Natuurlijk volgde er weer een nomikai na de uitleg, en zijn we samen gaan drinken in een café een steenworp van de campus verwijderd. Weer nieuwe mensen leren kennen en veel gebabbeld. (in t Japans, jeeej)
Dit weekend dus het eerste weekend, en niks te vroeg. Met de regen denk ik niet dat er veel te doen gaat zijn, maar wil vanavond toch een beetje relaxen. Ik ga misschien wel nog eens naar het publiek bad of zo... of karaoke met wat mensen van de dorm, als die zin hebben.
We zien wel, jullie horen alleszins nog van mij!

Tine