Its the heart afraid of breaking, that never learns to dance... (The Rose)

Hallo!! Eerst en vooral dank je wel aan iedereen voor de lieve berichten die van alle kanten bleven toestromen. En een dikke knuffel aan mijn mammie die met een hernia plat op de zetel ligt :)

Voor de rest moet ik beginnen waar ik laatst geëindigd ben zeker he... al een tijdje terug dus. Ik neem er voor de zekerheid mijn agenda maar bij, zodat ik niks leutigs vergeet te vertellen...

De week van 8 november redelijk wat gewerkt aan mijn speech, want ik heb natuurlijk ook tijd nodig om de geschreven speech te verbeteren en daarna de uiteindelijk een paar keer in te oefenen voor mijn supportersteam/proefpubliek. Dat heb ik nu vandaag (22/11) nog altijd niet gedaan, maar kom. De eerste versies waren nooit goed genoeg. Ik kon wel leuke verhaaltjes vertellen, maar als er geen eindgedachte of besluit inzit, laat het geen indruk na he... Dus een paar keer herschreven door de weken heen, en nu in het Engels geschreven, wat blijkbaar toch wel vlotter ging. Nu moet ik het tegen deze vrijdag vertalen en dan begint het inoefenen... 17 december is de wedstrijd zelf. Ik krijg al een beetje vlindertjes in de buik als ik eraan denk.


Zaterdag 11 november met Seth en Kei van een vak genaamd 'buitenlandse studenten-magazine', dat ik neem om mijn opstelvaardigheid te verbeteren en waarvoor we om de twee weken een soort magazine'tje moeten inleveren. Deze keer ging het over Ueno, een buurt in Tokyo. We hadden rond 15u afgesproken, omdat Seth een studentenjob doet in een club of zoiets en tot vrij laat moet werken, en dus laat slaapt in het weekend. Enfin, het was dan eigenlijk te laat om nog een museum te bezoeken, en Seth zijn hoofd stond er ook niet echt naar, zodat we uiteindelijk wat in het park hebben rondgelopen. In Ueno park zijn superveel leuke musea, en er hing nota bene een poster dat er een tentoonstelling was van Belgische schilders... Magritte, Pieter Breughel etc. Wij zijn dus nergens binnengeweest, maar het park is op zichzelf ook wel de moeite. We gingen een foto trekken voor de mooie fontein in het park, en net toen de vriendelijke mevrouw die we hadden gevraagd een foto te trekken, de foto trok, was de fontein toch wel klein geworden zekers! verdorie. Met als gevolg dat we alle drie voor een heel saaie, verroeste leuning staan zonder dat je de mooie fontein erachter ziet... :(
Enfin, daarna naar een gezellig winkelstraatje geweest (ameyoko). Vanalles te koop: schoenen, accessoires, snoep, gedroogde vis... heel gezellig ook. Het begon al te schemeren en dan is daar kuieren echt hemels... Daarna nog purikura getrokken en dan moe maar tevreden naar huis.




Zondag uitgeslapen en dan met Yuina en Ayako, twee van de meisjes waarmee ik naar Harajuku ben geweest (zie verslag van september) naar een plaats geweest waarvan ik de naam vergeten ben hehe :) We hebben in een park gewandeld waar mensen hun zelfgemaakte spullen op dekens hadden uitgestald en verkochten. Er zaten wel mooie dingen bij, maar zoals altijd met zo'n zaken, ook wel brol. Er was wat straatanimatie door ballonvouwers (?), zo van die mensen die met lange ballonen dieren en Minnie Mouse konden maken enzo... Ondertussen voeren ze dan zo'n halve comedy-show op, en ik verstond er wat van! zodat ik denk dat ik toch vooruitgang boek hoezee! Daarna zijn we naar Shinjuku afgezakt, waar we in Sweet Paradise een as-much-as-you-can-eat van cakes en desserten hebben gedaan jeeeeej. Heel zoet en heel lekker :) Daarna terug trein naar huis genomen zodat ik tegen tien uur thuis was. Nog wat huiswerk en dan mijn bedje in!



Maandag 13 september na de les met een Japanner genaamd Nao om knutselmateriaal geweest in Shinjuku. Was wel leuk. Een Japke bijhebben is toch altijd handig, hoor, zeker als de meeste winkels meer dan 5 verdiepen tellen :) En hij daarenboven nog alles voor u draagt ook :))
Daarna samen nog iets gaan eten in een gebouw dat ik anders nooit zou binnengaan, omdat het eruitzag als een kantoorgebouw. Op de 42ste verdieping lekker aziatisch eten gegeten met uitzicht over Tokyo. Veel gepraat. Die Nao zou ook wel eens een van mijn beste vrienden kunnen worden :)

Dinsdag vergadering voor speech.
Woensdag Language Exchange met Nana en Emi. Ik heb me namelijk in september ingeschreven voor dit programma, georganiseerd door International community Center van Waseda, dat zo verschillende mensen aan elkaar koppelt die elkaars taal willen leren. Nana is Nederlandse, ik Belgische en Emi Japanse. Emi wil Nederlands leren (haar vriend is Nederlander) en wij Japans. Die woensdag ging het over eten. Ik heb het gehad over pasen en hoe de klokken uit Rome chocolade eieren brengen. In Nederland zijn het niet de klokken, maar de paashaas die de eieren brengt. En Japan heeft zoveel traditioneel, seizoens- of gelegenheidsgebonden eten dat ik het er hier niet over ga hebben :)

Donderdag weer speech-overleg. En vanaf 18 tot 20u30 ongeveer begonnen met ineenknutselen van versiering voor onze boom. Zoals jullie al weten, is het thema de ruimte. We gaan de takken van de boom in aluminiumfolie verpakken, en dan lichtjes errond winden, zodat het lekker helder wordt :) Daarnaast nog veel goudkleurige sterren uit plastiek geknipt, aliens en een astronaut en verschillende ruimtetuigen uitgevonden, zodat het resultaat er wel mag zijn, denk ik. Voorts nog van lege platieke flesjes van 1/2 liter raketten gemaakt, wat ook wel goed is gelukt, vind ik. Sindsdien zijn er dan ook wel nog 3 knutselvergaderingen geweest ook he, waar ik, (als leider van groep 4, of heb ik dat al gezegd hehe) altijd aanwezig moest zijn...
Vermoeiend, maar wel leuk om de vooruitgang te zien. Deze vrijdag (24/11) gaan we beginnen met het eigenlijke versieren van de boom.

De vrijdag eindelijk weer weekend... Hoewel weekend hier gewoonlijk nog drukker is dan de week :))
Vrijdagavond ben ik even mee gaan sporten met de mensen van illumi (illumination project) die naast het ineenknutselen per groep ook verschillende andere, ontspannende activiteiten organiseerden. Het was te doen op het dak van een sportcenter. Het was redelijk koud, maar na een kwartier tikkertje en zo'n zaken lagen alle jassen al snel aan de kant. Om ff af te koelen heb ik hen Chinese voetbal aangeleerd. Kenden ze nog niet en viel wel in de smaak :) Was voor mij ook lang geleden hehe. Het ging er op den duur wel hevig aan toe :)
Na een uurtje moest ik spijtig genoeg al weg, want van weken tevoren was er al afgesproken dat de groep van gakuseikokusai-seminar (het pruimspuwen) een reünie zouden hebben in Shinjuku die dag. Reünie, ahum (lees: nomikai, of drinkpartij). Het was te doen in een redelijk sjieke tent, met een supergroot TV-scherm waar in het begin de DVD van een concert van Maroon5 aan het spelen was. Dat maakte mijn avond al goed. Weer veel getetterd, en wat namen opgefrist... Daarna karaoke en dan de laatste trein naar huis.

Zaterdag 18 november uitgeslapen tot 11 uur en dan de metro in naar Takadanobaba, waar de mensen van Waseda-sai aan het wachten waren om te vertrekken voor een BBQ op het platteland. Het was redelijk duur, maar achteraf bekeken echt de moeite. We betaalden vooral voor de omgeving, denk ik, maar het was dan ook prachtig. Het was een tijdje geleden dat ik zoveel bomen samen had gezien :) De BBQ op de rivieroever was lekker en het kampvuur gezellig. Ik heb mijn jas wel in de was moeten steken, want stinken dat die deed naar de rook! Maja, op dat moment stonk iedereen, dus maakte het niet veel uit :) Ocharme de mensen op de metro die naast mij zaten in het terugkomen hehe
Ginds werd er ook een klein concertje gegeven en Joel (Amerika) moest een liedje zingen en ik moest jingle bells vanvoor komen zingen in de micro. Verdorie, waarom vallen we hier zo op? 't Was wel leuk hehe. Ze zongen oa 'image there's no heaven' in oerslecht Engels. Heb er niks van verstaan. :) Dat is daar echter geen beletsel om die liedjes te zingen, blijkbaar.



Zondag rond 13u terug thuis en dan geslapen. Daarna de speech geschreven in het Engels, huiswerk gemaakt en terug in slaap gevallen. Gisteren en vandaag druk geknutseld na de les. Morgen en overmorgen naar Hakone. Ik moet om 6u30 op, en dus eindig ik mijn verhaal hier.
Het volgende verslag: Hakone!!! Chie van mijn klas en Dimitri en Florian van mijn dorm gaan al zeker mee, dat wordt fun!
Baibai!

Tine xxx

Hallooo iedereen!!

Omdat de grote rush van voorbereiding voor Wasedafestival gedaan is, heb ik voor de verandering al mijn huiswerk voor morgen netjes gemaakt!!
Morgen kijk ik niet echt uit naar de les. Op donderdagvoormiddag hebben we een leerkracht die heel de tijd van de ene voet op de andere heen en weer wipt, heel het anderhalf uur lang, ik word er kregelig van. Gelukkig is dat alleen donderdag.
Voor de rest zitten jullie natuurlijk allemaal te wachten op een verslag van het voorbije weekend, wat ik jullie dan ook niet zal onthouden!
De donderdag was het verzamelen geblazen in een sportcenter, waar we van 12 tot 18 uur geoefend hebben per groep en dan een soort generale repetitie hebben gedaan. (met kostuum al aan en al...) Daarna samen gaan eten (shabushabu), vlees dat je in een soort soep bakt. Het was 'all you can eat' maar redelijk pikant, zodat ik er niet zoveel van heb (kunnen) (geg)eten. Het was wel gezellig.
Vrijdag was tap de enige groep die nog een extra repetitie had ingelast, maar die dag was ik zo verkouden, dat ik besloten had niet te gaan. In de namiddag, toen ik aan het slapen was, kreeg ik telefoon dat er een pas veranderd was en of ik toch niet af kon komen. Ik heb me dan maar uit bed gesleept en ben naar de studio waar we oefenden geweest, maar tap heb ik niet gedaan. 'k had dan toch de pas al eens gezien, zeker? Eigenlijk snap ik nog altijd niet waarom ik per se toen moest afkomen. Enfin, daar anderhalf uur op de grond gezeten, half kijkend, half slapend en dan terug in bed. Niet veel uitgestoken die dag.
Zaterdag en zondag besloot ik dan maar dat ik niet ziek ging zijn die twee dagen. Zaterdag om half twaalf 's middags opgetreden. Die dag was het publiek nogal tam, maar het optreden zelf was wel ok. In de namiddag nog wat stalletjes bezocht waar men vanalle eten en drinken verkocht, maar de drukte was ongelooflijk... Ben nog een voorstelling van een soort japanse dans gaan zien, ben even in de WIF-kamer geweest waar allerlei spelletjes te doen waren geweest, maar tegen een uur of zes had ik er genoeg van. Was dan ook heel vermoeiend, en was nog verkouden, dus wijselijk besloten naar huis te gaan.
Een deugddoende douche en mijn bed in!
Zondag om 12u verzameld en een boodschap geschreven op het bord dat we aan onze tapleraar (zelf een student hoor) Techan zouden geven... Om 13u30 opgetreden en daarna weer naar spelletjeskamer en zo geweest, met de mensen van WIF een leuke namiddag doorgebracht... daarna de parade, alle mensen die hadden opgetreden gingen in kostuum gezamelijk de campus rond in een grote stoet. Er werden flashy lichtgevende armbandjes uitgedeeld en die lichtten op terwijl het donkerder werd. Daarna de eindceremonie, waar een aangedane projectleider een speech gaf en daarna door iedereen het lied van Waseda unief werd gezongen (dat ik nog niet ken, maar dringend moet leren!) Op dat moment had ik toch een gevoel dat ik ook een 'Wasedian' was. Zo'n eenheidsgevoel is er toch niet op de Belgische unieven he...
Daarna met iedereen van WIF (Waseda International Festival) naar nomikai (drinkfeest), waar een korte bedanking voor elke leider van elke groep werd uitgesproken en zo, een klein geschenkje, je weet wel.... Er zijn zelfs wat traantjes gevloeid! Het was dan ook wel een intense ervaring he... ik moest spontaan denken aan het schooltoneel op ons school (ik heb er nooit aan meegedaan, maar herinner me wel dat zussie Leen het een weekje moeilijk had om af te kicken) Wel, zo voel ik me ook op dit moment... ben aan het afkicken...
De nomikai was tof en de tweede nomikai ook :) daarna was mijn geld op en ben ik dus niet meer meegeweest naar karaoke met de die-hards. Maar best misschien, anders had ik 'moeten' brossen, en dat heb ik nu niet gedaan! flink toch he, die Tine!
Ik heb het gevoel alsof ik nu echt veel kennissen heb, maar het is moeilijk om echte vrienden te maken, denk ik. Nu het festival gedaan is, zie ik ze soms toevallig op de campus, maar een reden om samen dingen te doen, is er niet meer. Wel jammer... Natuurlijk hangt dit ook een groot stuk af van mezelf, dat weet ik wel, maar nu wordt illumination project drukker...weer andere, nieuwe mensen... enfin, we zien wel
Toen ik maandag aankwam op de campus, waren alle sporen bijna weggeveegd. Het is ongelooflijk te denken dat je er de dag ervoor op de koppen kon lopen en alle plaats werd ingenomen door podia en eet- en drinkstalletjes. Wat een organisatie en opkuis moet dat geweest zijn!
Als ik tegenwoordig trouwens 1 woord associeer met de campus is het wel: stank... Hoe dat komt? Ik weet niet hoe ze in godsnaam op het idee zijn gekomen de lanen te begrenzen met bomen die in de herfst stinkende bolvormige vruchten afwerpen die dan worden platgetrapt onder de vele studentenschoenen. Stinken dat dat doet! bah :) Goeiemorgen, denk je dan!
Dat volledig terzijde :) wat denken jullie van nog wat foto's van de tapgroep in actie!






























Sonyon als Chineesje








Ik als roodkapje en Chie als lieveheersbeestje





















Kei als zineugerin









Techan als pinguin en Ii als piraat

Om iedereen op de hoogte te brengen: Jonathan en ik zijn niet meer samen...

hoooooooooi

de week is nog maar half voorbij, maar deze week donderdag en vrijdag zijn waseda-vakantiedagen woehoe!! maar ik heb onveranderlijk weer een druk programma. Morgen van 12 tot 18u tapdans-oefening, vrijdag ook de hele dag voor tap gereserveerd en dan dit weekend het eigenlijke festival, waar we eens op zaterdag en eens op zondag optreden. Heel de dorm gaat komen kijken hehe.
Omdat beslist was ons te verkleden in een personage of dier naar keuze, ben ik vandaag met Chie na de les naar Harajuku getrokken, om een interessant, maar niet te duur kostuum te kopen. Ik had op voorhand besloten om me als roodkapje te verkleden. Dat is niet zo moeilijk te vinden, dacht ik. Zo geschiedde. De foto's zien jullie later dan wel :p
Voor de rest vandaag ook een korte speech moeten doen in de klas, wat half goed gelukt is. Het uur voor de les heb ik vrij, dus ik dacht dan de speech in te oefenen, toen bleek dat ik de map thuis had laten liggen. In dat uur de grote lijnen terug neergeschreven en er toch maar wat van gemaakt... Volgende week zal het wat rustiger zijn zodat ik niet meer zo van hier naar daar moet hollen hoop ik.
Mijn verkoudheid, die sinds vorige week echt wel storend en vermoeiend was, begint stilaan weer weg te trekken... Ik hoop er binnen een paar dagen vanaf te zijn. Ik heb mijn les geleerd. Zelfs als het 's morgens warm is, doe ik een jas mee! Het weer is zo onvoorspelbaar. Gelukkig geen regen de laatste dagen. Woehoe, laat rollen die fiets! hehe ik voel het ook wel aan mijn conditie eerlijk gezegd... da's natuurlijk enkel positief...

toedels!
Tine