Hallo,

nieuwe update. Het is weer lang geleden omdat ik niks speciaals te vertellen heb. De vier weken zijn uiteindelijk drie weken les, wat ook betekende dat de examens een week vroeger dan ik dacht waren. Die waren gisteren en zijn allebei vlot verlopen, dus ik ben er redelijk gerust op.
De laatste week is afronden van de lessen, samenvatting etc. m.a.w. de leerkrachten doen hun best om het laatste uurtje nog op een degelijke manier vol te praten. :)

Vrijdag is het 's middags een soort klasfeestje en 's avonds einde-van-het-semester-feestje voor alle bekkasei (deelnemers aan Intensive Japanese Language Program). Ben vandaag naar de coop geweest om info te gaan halen over skireis en een vliegticket naar Korea. Ga Nao nog eens vragen om me te helpen zoeken naar een ticket via internet om de prijzen te vergelijken.

Eergisteren hebben we nog eens een keukenfeestje gehouden met onze dorm. Dit keer ter afscheid van de Koreaanse Sang Mee, die de volgende dag, vrijdag dus, terug naar Korea vertrok (niet op vakantie, gewoon omdat haar jaar hier gedaan is...) Allemaal iets van eten of drinken gemaakt/meegebracht. 't Was echt heel gezellig. Heb trouwens veel gerief dan Sang Mee niet mee ging nemen, gekregen haha. Ik denk dat ze me een tofke vindt :)
Omdat ik van 12 tot 16 februari naar Korea ga, kan ik haar binnenkort nog eens ontmoeten in Seoul. En daarna naar Pusan, waar Chie woont. Ik kijk er echt naar uit.
Voor de rest nog eens naar het echtpaar dat ik op het vliegtuig heb ontmoet en nog een bezoek aan mijn hostfamilie in Fukuoka. Voor de rest ga ik proberen om elke dag een bepaalde uitstap of bezigheid te plannen, om het meeste uit de vakantie te halen. ik heb zelfs een blad afgeprint in kalendervorm om beter te kunnen plannen.
Natuurlijk krijgt mijn studentenjob ook een belangrijke plaats!

Omdat ik voor de rest echt niks interessants te vertellen heb, behalve dat de titel van de film die ik zocht "My Sassy Girl" heet in het Engels, zal ik een paar algemene bedenkingen neerpennen (neertypen) die jullie misschien nieuwe inzichten geven in Japan ahum:

-de modewoorden zijn hier zonder twijfel 「やばい」　'yabai' -iets wat vanalle betekenissen kan hebben naargelang de context: wauw, tof, verdorie, oh nee! etc.-, めちゃくちゃ, -'mechakucha', wat je voor een naamwoord zet om het te benadrukken 'zeer' ...-en voor de rest het allerbekende ちょう -chō: zelfde betekenis als mechakucha- 、うまい -'umai': lekker, goed in iets zijn (positief dus)... etc.
-ik heb in de krant gelezen over honden in Japan. Zij worden echt beschouwd als de beste vriend van de mens. Maar Japanners stellen nog andere eisen: ze moeten klein en schattig zijn. Met als gevolg dat er veel inteelt gebeurt en de genetische afwijkingen in Japan vier keer zo talrijk zijn dan ergens anders. Bovendien is onlangs gebleken dat doordat er steeds minder kinderen geboren worden in Japan, het aantal honden groter is dan het aantal kinderen onder de 12 jaar.
Er wordt wel gedacht aan oplossingen (met dank aan Vicky :p) zie comments op vorige post...
-op sommige ramen van huizen een rode pijl plakt. Dit is om de brandweer te laten zien welke ramen ze kunnen ingooien in geval van nood. In het algemeen zijn de ramen namelijk bedekt met een extra laag om aardbevingbestendig te zijn.
-de gemiddelde reisduur voor een Japanner van thuis naar zijn werk ongeveer een 60 minuten bedraagt (eigen schatting). Wat is België klein!!
-de cinema hier (nog!) duurder is dan in België :((((
-het hier nu een warme winter is en weinig regent. :)))

Hmm, dat is alles voor vandaag. Magere oogst he...

Tine

Twee weken geleden alweer! Schande die vlug zal goedgemaakt worden.

Ik zit op mijn kamer voor mijn computerscherm. Ik heb wat huiswerk proberen maken, maar het wil niet echt vlotten. Ik zit nog te veel in de vakantiesfeer, denk ik. Die zal morgen vlug voorbij zijn. Het is de laatste dag van de Kerstvakantie hier. We hebben nog vier weken les voor de echte grote vakantie aanbreekt. In die vier weken twee examens. Het hangt hier van de leerkracht af of er een examen is of niet. De meest gebruiken permanente evaluatie. Dat is eigenlijk ook mijn favoriete methode, maar kom... Studeren geblazen dus, morgen!

En dan springen we nu terug in het verleden... als ik het goed heb, vanaf 26 december.
27 en 28 december heb ik eigenlijk niks gedaan. Beetje rondgehangen op kot, gepraat met de mensen van de dorm, computer gespeeld, muziek beluisterd... heerlijke luilekkerdagen.

29 december ben ik dan met Susan van hier op kot en twee vriendinnen van haar naar de kapper geweest. Ik heb weer een permanent laten leggen. En ik moet zeggen, ze hebben dat daar goed gedaan. Na het kappersbezoek in een Italiaans restaurant een spaghetti gaan eten en daarna pre-sales shopping gaan doen. Heb een paar mooie dingen gevonden en gekocht :p Want ik dacht, ook kleren kopen is een deel van de Japanse cultuur nietwaar? Het wordt niet voor niets 's werelds trendgevoeligste volk genoemd he... en dan moeten we mee, natuurlijk!
Tot 's avonds 19h geshopt (alle winkels zijn hier tot zo laat open, daar is niks speciaals aan), nog iets kleins gegeten en richting thuis. Moe van al dat geslenter, snel in slaap gevallen.

Zaterdag 30 december

Overdag niet zoveel gedaan, alweer geluilekkerd... 's Avonds had ik afgesproken met Ming, die ik vorig jaar in Fukuoka heb ontmoet, die bij mij thuis in België op bezoek is gekomen, en die die dag de laatste week doorbracht in Japan na een internship van 6 maanden in een Japans chemisch bedrijf. We hadden in Roppongi afgesproken. Hij was die dag naar de Fuji geweest en had lekkere koekjes bij :) We zijn okonomiyaki gaan eten in een gezellig, klein, typisch Japanse middelprijsklasse restaurant gaan eten. Het was lekker. Ming had zijn supervisor ook uitgenodigd. Met zijn drieën gesukkeld over hoe we het eten nu eigenlijk moesten klaarmaken. Je zit dus met drie rond een tafel met een bakplaat in het midden. Uiteindelijk hebben we er niet teveel over nagedacht en gewoon alles op de plaat gekletst :) En het werkte nog ook. Koken kan soms gemakkelijk zijn :)
Na onze maaltijd nog een koffie en dessert in Starbucks gaan eten/drinken en dan naar huis. Ik heb op een paar minuten na daar mijn laatste trein gemist (de laatste trein is hier in het algemeen rond 00u) en uit noodzaak dan maar met taxi naar huis, wat me een stevige duit heeft gekost. Wat een geldverspilling pfffffffff


zondag 31 december 2006

De volgende dag rond 10u Ming een rondleiding gegeven op Waseda-nishiwasedacampus, wat welgeteld misschien een halfuurtje heeft geduurd hehe. Hij wou het zien omdat zijn supervisor ook van Waseda komt en ik der nu zit. Ik heb hem als cadeautje mijn sleutelhanger van de ōkuma (de grote beer die de mascotte is van Waseda) gegeven. Dju, nu moet ik er nog een kopen :)

Teruggekomen, niks gedaan en rond 18u30 vertrokken naar Ikebukuro, waar Chris (van de dorm) een shabu-shabu all-you-can-eat (in 90 minutes) had gereserveerd als oudejaarsavond-maaltijd. We waren met een man of acht. Het was gezellig. Omdat Chris een redelijk zware verkoudheid had, zijn hij en zijn vriendin, die hier voor de feestdagen was, na het eten naar huis gegaan. De rest van de companie is in Starbucks (jawel, alweer) een koffie gaan drinken. Het was echt te koud om buiten te blijven staan tot den twaalven! Daarna naar The Oil, de bar die ik met Susan en Paula op onze wilde avond in Shibuya heb ontdekt, geweest en daar bier gedronken. Tegen half twaalf dan allemaal samen afgezakt naar Hachiko, het drukste kruispunt in Tokyo (ook in Shibuya gelegen), waar veel buitenlanders zich hadden verzameld in de mening dat er iets te zien zou zijn op de grote shermen die anders zoveel lawaai en beeldgeweld op het kruispunt loslaten. De schermen waren in tegenstelling tot anders egaal zwart en dat is ook zo gebleven, helaas. Er was zelfs geen groot uurwerk in de omgeving, zodat elk groepje zowat zijn eigen countdown deed en hier en daar gejuich opsteeg. Wij hebben dan ook maar ons countdown'tje gedaan en dan ben ik naar huis gegaan.


Ik had het nog moeilijker dan ik had gedacht qua heimwee met de feestdagen. Na de countdown had ik er genoeg van. Ik denk dat de rest nog naar een club is geweest. De echte Japanners waren natuurlijk allemaal in een tempel, om het nieuwe jaar welkom te heten en te horen hoe de klok 108 keer sloeg om alle slechte dingen te verjagen.


1 janurari 2007

Vandaag was ik tegen 13u op post in Takadanobaba om met de leden van WIC (Waseda International Club, die van de speechwedstrijd) mee te gaan om een nieuwjaarsbezoek te brengen aan een tempel. De tempel in kwestie heette 湯島天神 'yushimatenjin', een redelijk bekende tempel op een half uurtje van Baba met de metro. Het was heeeeeeeeeel koud die dag. Ik zal de ijzige wind niet snel vergeten. Niemand liet zich echter tegenhouden door het weer, zodat we 2u moesten aanschuiven voor we binnenkonden. Binnengekomen, mikten we om beurt over een vijftal rijen hoofden voor ons een 5 yen in de offerbak en bedankten we de goden en zeiden we een wens voor het nieuwe jaar.

We schuifelden nog wat verder tot aan de omikuji (soort orakel-briefjes) die voor 100 yen te koop zijn. Je hebt er vier onderverdelingen in, als ik het goed heb: daikichi (大吉: het grootste geluk), chūkichi (中吉: middelmatig geluk), kichi (吉: gewoon geluk) en shōkichi （小吉: een beetje geluk )Ik had toch wel het grootste geluk zeker? Jeeeeeej.

Na die stop is het aanschuiven in de rij om amuletjes/geluksbrengers of nieuwjaarsversiering te kopen. Daarna is de ronde gedaan en ga je langs een andere poort naar buiten. M.a.w. twee uur aanschuiven, een goed half uur binnen en weer buiten. Daaruit bestaat het typisch Japanse gebruik van hatsumōde (nieuwjaarbezoek aan tempel).
Daarnaast is het dit jaar het jaar van het varken, waardoor er in alle winkels allerhande dingen worden verkocht met (natuurlijk schattige) varken(s)(tjes) op.

De grootste attractie van die dag was uiteindelijk niet de hatsumōde zelf, maar Kiti, het kleine Chiuaua-hondje van Unjong. Wat een schattig en tegelijk mormelig hondje :)



2 januari 2007: niks te melden
3 januari 2007

Eten bij Ryu van de klas. Hij had in totaal die dag een stuk of 8 mensen uitgenodigd, maar uiteindelijk kwam alleen ik opdagen. Hij begreep het zelf ook niet, want niemand had afgezegd. Ik had er echt medelijden mee. Hij en zijn broer (ze wonen samen op een appartement) hadden vanalle verse ingrediënten gaan kopen om echt Chinees eten mee te koken. Veel te veel natuurlijk voor 3 man. Maar het feestje wilden ze niet afzeggen. ze gingen toch voor mij koken. jeeej. Schatten, die twee :)
Eerst wat gepraat en heerlijke Chinese jasmijnthee gedronken. Ik ga die toch eens zoeken hier ergens. Daarna zijn de twee achter het kookfornuis gedoken voor ongeveer anderhalf uur! terwijl ik naar een film keek. Uiteindelijk verschenen er verschillende schotels met elk echt superlekker eten op tafel en hebben we met zijn drieën smakelijk gegeten en gebabbeld. Op het einde heb ik zelfs nog overschot mee naar huis gekregen. (die was ook rap op :))
De film was een Koreaanse film, die echt hilarisch was. Spijtig genoeg stond de titel niet in het Japans op de CD, enkel Koreaans en Chinees. Morgen aan Chie vragen wat de titel betekent en dan een poging doen om het op internet te vinden. Ik laat het jullie weten als der iets uit de bus komt.

Na dat feestje naar Nao geweest, die die dag terugkwam van bij hem thuis. De volgende dag samen gaan shoppen. Ik heb uiteindelijk nog iets moois gevonden, alweer in de solden, hoera! We gingen in de buurt van Shibuya shoppen, maar gingen met de trein tot in Shibuya, en dan te voet naar daar gaan. Was mij goed, maar uiteindelijk zijn we eerst in de totaal tegenovergestelde richting gestapt tot Nao ook onraad rook en zijn we met de metro terug een halte naar Shibuya gereden, en vandaar een tweede poging. Die is dan wel gelukt en we kwamen in een buurt met veel modieuze, kleine, gezellige winkeltjes. Echt eens iets anders dan altijd de grote shopping-centra die je in de drukke buurten vindt. En zoals gezegd, weer een mooie koop gedaan, dus heel tevreden!! :) Tot een uur of 6 geshopt en dan naar huis.


5 januari 2006

Met Philippe en Michael (die uit Kansai op bezoek was) naar Odaiba. Daar de 'Sega Joypolis' binnengesukkeld en daar de hele namiddag binnengezeten. Niet echt wat men zich voorstelt als men de naam 'Odaiba' hoort (vooral bekend voor de mooie Rainbow-bridge en zicht op baai van Tokyo), maar daarom niet minder leuk. Binnen waren er allerlei attracties, zoals verschillende 3D-scenario's waardoor je echt vloog/rafting deed/met de jeep door de jungle. Vreemd hoe alleen beeld en een beetje beweging je echt kriebels in de buik kunnen bezorgen. Daarnaast nog enkele echte kermisachtige attracties. We hadden een dagpas gekocht en het was een vrijdag dus minder druk dan in het weekend. In de namiddag werd het drukker, maar tegen dan hadden we de meeste dingen gedaan, zodat we de grote aanschuifrijen hebben kunnen vermijden. Wel een aanrader, eigenlijk :) Nao was ons in de loop van de namiddag komen vervoegen trouwens. :)
Als avondmaal een McDonalds binnengespeeld en daarna nog naar een huur-eens-een-kat winkel. Je kon tegen een 1000 yen een afgesloten ruimte binnengaan met allemaal katten, met bijbehorend speelgoed. Je zou denken dat die katten dan supermooi zouden zijn om veel volk te trekken, maar dat viel flink tegen, als je het mij vraagt. Vrij gewoontjes.
Het idee op zich is natuurlijk interessant. Je kon ook een kat voor een dagje mee naar huis nemen. En er zaten katten die te koop waren in kleine kooitjes. De gemiddelde prijs schommelde rond de 200 000 yen, een slordige 1300 euros. Raskatten, wel te verstaan :p
Der was ook een daskat bij (allez, k heb die naam er zelf aan gegeven hoor) Echt grappig om zien, de pootjes waren te kort in vergelijking met haar lichaam. Ocharme het beestje. Het deed de prijs wel alleen maar stijgen...

6 januari 2007

Vandaag om 18u15 verzamelen geblazen om Yousuke's verjaardag te vieren. Hij is een ハーフ, 'nen halve': halve Duitser/ halve Japanner (vandaar de Japanse naam he), die hier in dezelfde klas zit als mij. Toffe gast. Eerst met zijn allen in ons allergeliefde Shakey's all-you-can-eat pizza gaan eten en daarna met de genodigden -in totaal een 15tal mensen- gaan bowlen. Om 23u was het daar afgelopen, en dan naar huis. Met Nao -die ook was uitgenodigd- nog naar 'Amélie Poulain' gekeken. Wat een goede film toch he. Laat gaan slapen en laat opgestaan.


7 januari 2007 : veel geslapen. (ik moet er echt op letten, of dat wordt weer een slechte gewoonte :()

8 januari 2007
Vandaaaaaaaaag! Een iPod gekocht jeeeeeeeeeeej. Ben nu nog vanalle muziek aan het opzetten en morgen op de fiets muziek. Ik kijk er al naar uit.
Dat is het dan. Vandaag braafjes huiswerk afgewerkt voor morgen en niet te laat in ons bed he...

Als ik iets geleerd heb van deze vakantie, is het wel dat ik meer op voorhand moet plannen, of ik kom mijn kamer niet uit. Dat zal dus niet het geval zijn in de grote lentevakantie, of ik word gek! Ik kijk er anders wel al naar uit :))

Greetz!

Tine